I

การที่พระเจ้าทรงพระราชกิจเพื่อพิชิตพวกเจ้านั้นคือความรอดอันยิ่งใหญ่ พวกเจ้าล้วนใช้ชีวิตอยู่ในดินแดนแห่งบาปและความสำส่อน พวกเจ้าทุกคนสำส่อนและเปี่ยมบาป วันนี้พวกเจ้าไม่เพียงแค่สามารถมองเห็นพระเจ้าได้ แต่ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ พวกเจ้าได้รับการตีสอนและการพิพากษา พวกเจ้าได้รับความรอดที่ลึกซึ้งที่สุดนี้ กล่าวคือ พวกเจ้าได้รับความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพระเจ้าแล้ว ในทุกสิ่งที่พระองค์ทรงทำ พระองค์ทรงรักพวกเจ้าอย่างแท้จริง พระองค์ไม่ทรงมีเจตนารมณ์ร้ายเลย พระองค์ทรงพิพากษาพวกเจ้าก็เพราะบาปของพวกเจ้า เพื่อให้พวกเจ้าสามารถทบทวนตนเองและได้รับความรอดอันยิ่งใหญ่นี้

II

ทรงทำพระราชกิจทั้งหมดนี้เพื่อจุดประสงค์ในการทำให้มนุษย์ครบบริบูรณ์ ตั้งแต่ต้นจนจบ พระเจ้าทรงช่วยมนุษย์ให้รอดอย่างสุดกำลัง และไม่มีพระประสงค์ที่จะทำลายล้างมนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้างขึ้นมาด้วยพระหัตถ์ให้สิ้นไปแต่อย่างใด วันนี้ พระองค์ได้เสด็จมาทรงพระราชกิจอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า นี่จึงยิ่งเป็นความรอดไม่ใช่หรือ?

III

พระเจ้าไม่ทรงเกลียดชังพวกเจ้า หรือมีเจตนารมณ์ร้ายใดๆ ต่อพวกเจ้า พวกเจ้าควรรู้ว่าความรักของพระเจ้าเป็นจริงที่สุด พระองค์ต้องทรงช่วยผู้คนให้รอดผ่านการพิพากษาก็เพียงเพราะผู้คนเป็นกบฏ ไม่เช่นนั้น การช่วยพวกเขาให้รอดก็จะยังคงเป็นไปไม่ได้ เป็นเพราะพวกเจ้าไม่รู้จักวิธีดำเนินชีวิตของตน และไม่ตระหนักถึงวิธีดำรงชีวิต และเป็นเพราะพวกเจ้าใช้ชีวิตอยู่ในดินแดนที่สำส่อนและเปี่ยมบาปนี้เป็นมารที่สำส่อนและสกปรกเสียเอง พระองค์ทรงทนไม่ได้ที่จะปล่อยให้พวกเจ้าจมต่ำลงต่อไป พระองค์ทรงทนไม่ได้ที่จะเห็นพวกเจ้าใช้ชีวิตในแผ่นดินที่สกปรกโสมมเช่นนี้เหมือนที่เจ้าทำอยู่ในตอนนี้ และถูกซาตานเหยียบย่ำตามอำเภอใจ ทรงทนไม่ได้ที่จะปล่อยให้พวกเจ้าตกลงสู่แดนคนตาย พระองค์เพียงต้องการที่จะได้ผู้คนกลุ่มนี้ไว้ และช่วยพวกเจ้าให้รอดโดยสิ้นเชิง นี่คือจุดประสงค์หลักของการทรงพระราชกิจแห่งการพิชิตพวกเจ้า—พระราชกิจนี้ก็เพื่อความรอด

จาก พระวจนะฯ เล่ม 1 การทรงปรากฏและพระราชกิจของพระเจ้า, เรื่องจริงเกี่ยวกับพระราชกิจแห่งการพิชิตชัย (4)