พระวจนะทรงปรากฏเป็นมนุษย์

สีเข้ม

ธีม

แบบอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างบรรทัด

ความกว้างของหน้า

ผลลัพธ์ 0 รายการ

ไม่พบผลลัพธ์

บทที่ 37

พวกเจ้าขาดความเชื่อในการทรงสถิตของเราอย่างแท้จริง และบ่อยครั้งพวกเจ้าพึ่งพาตัวพวกเจ้าเองในการทำสิ่งต่างๆ “พวกเจ้าไม่สามารถทำสิ่งใดได้โดยปราศจากเรา!” แต่พวกเจ้าผู้คนที่เสื่อมทรามกำลังปล่อยให้วจนะของเราเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาอยู่เสมอ ชีวิตในทุกวันนี้คือชีวิตแห่งวจนะ ปราศจากวจนะก็ไม่มีชีวิตและไม่มีประสบการณ์ ไม่ต้องพูดถึงว่าไม่มีความเชื่อ ความเชื่ออยู่ในวจนะ เจ้าสามารถมีทุกสิ่งทุกอย่างโดยการทุ่มตัวเจ้าเองเข้าสู่พระวจนะของพระเจ้าให้มากขึ้นเท่านั้น จงอย่ากังวลว่าจะไม่เจริญเติบโต ชีวิตมีขึ้นโดยผ่านการเติบโต ไม่ใช่โดยผ่านการกังวล

พวกเจ้าโน้มเอียงที่จะกลายเป็นกระวนกระวายอยู่เสมอ และพวกเจ้าไม่ฟังคำแนะนำของเรา พวกเจ้าต้องการที่จะก้าวล้ำฝีก้าวของเราเสมอ นั่นหมายความว่าอะไร? มันเป็นความทะเยอทะยานอันดิบเถื่อนของผู้คน พวกเจ้าควรแยกความต่างอย่างชัดเจนว่าสิ่งใดมาจากพระเจ้าและสิ่งใดมาจากตัวพวกเจ้าเอง ความกุลีกุจอจะไม่มีวันได้รับการสรรเสริญต่อหน้าเรา เราต้องการให้พวกเจ้าสามารถติดตามเราอย่างเปี่ยมศรัทธาและอย่างแน่วแน่ตั้งแต่เบื้องต้นจนถึงเบื้องปลาย แต่พวกเจ้าเชื่อว่าการกระทำด้วยวิธีนี้คือการอุทิศแด่พระเจ้า เจ้าพวกผู้คนตาบอด! เหตุใดเจ้าจึงไม่มาอยู่ต่อหน้าเราบ่อยขึ้นและแสวงหาเล่า? เหตุใดเจ้าจึงแค่กำลังกระทำการอย่างมืดบอด? เจ้าต้องมองเห็นอย่างชัดเจน! คนที่กำลังทำงานในตอนนี้ไม่ใช่มนุษย์อย่างแน่นอน แต่เป็นองค์อธิปไตยแห่งสรรพสิ่ง พระเจ้าที่แท้จริงพระองค์เดียว—องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์! พวกเจ้าต้องไม่ละเลย แต่กลับต้องรักษาทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเจ้ามีอยู่เสมอ ทั้งนี้เพราะวันของเราใกล้เข้ามาแล้ว ในเวลาเช่นนี้ พวกเจ้าจะยืนกรานที่จะไม่ตื่นรู้จริงๆ หรือ? พวกเจ้ายังคงมองไม่เห็นอย่างชัดเจนหรือ? พวกเจ้ายังคงคบค้ากับโลก พวกเจ้าไม่สามารถหนีจากโลก เพราะเหตุใด? พวกเจ้ารักเราอย่างแท้จริงไหม? พวกเจ้าสามารถแผ่วางหัวใจของพวกเจ้าให้เราเห็นไหม? พวกเจ้าสามารถถวายการดำรงอยู่ทั้งหมดทั้งปวงของพวกเจ้าแก่เราไหม?

จงพิจารณาวจนะของเราให้มากขึ้น และมีความเข้าใจที่ชัดเจนในวจนะเหล่านี้เสมอ จงอย่าสับสนหรือไม่ใส่ใจ จงใช้เวลาอยู่เบื้องหน้าเรามากขึ้น รับวจนะบริสุทธิ์ของเรามากขึ้น และอย่าเข้าใจเจตนารมณ์ทั้งหลายของเราผิด เราสามารถกล่าวสิ่งใดแก่พวกเจ้ามากกว่านี้อีกเล่า? หัวใจของผู้คนแข็งกระด้าง และผู้คนแบกมโนคติอันหลงผิดไว้มากเกินไป พวกเขาคิดอยู่เสมอว่าแค่เอาตัวรอดได้ก็เพียงพอแล้ว และพวกเขาเอาชีวิตของพวกเขามาทำเป็นเรื่องตลกเสมอ ลูกๆ ผู้โง่เขลา! เวลาไม่ใช่หัววันแล้ว และนี่ไม่ใช่เวลาที่ตัวเจ้าเองจะมัวกังวลกับการเล่นเพียงเท่านั้น เจ้าควรเปิดตาของเจ้าและมองเห็นว่ามันเป็นเวลาใดแล้ว ดวงอาทิตย์กำลังจะข้ามขอบฟ้าและให้ความสว่างแก่แผ่นดินโลก จงเปิดตาของเจ้าให้กว้างและมองดู จงอย่าประมาท

นี่เป็นเรื่องใหญ่ และถึงกระนั้นพวกเจ้ากลับทำเหมือนเป็นเรื่องไม่สลักสำคัญและปฏิบัติกับมันเช่นนี้! หัวใจของเรากระวนกระวาย แต่มีไม่กี่คนที่คำนึงถึงความรู้สึกของหัวใจของเรา และสามารถได้ยินคำเตือนสติอันดีทั้งหลายของเรา และรับฟังคำแนะนำของเรา! ภารกิจยากลำบาก แต่มีไม่กี่คนท่ามกลางพวกเจ้าที่สามารถแบ่งเบาภาระให้เราได้ พวกเจ้ายังคงมีท่าทีนี้อยู่ แม้ว่าพวกเจ้าได้ทำให้มีความคืบหน้าอยู่บ้างเมื่อเทียบกับอดีต พวกเจ้าก็ไม่สามารถคงอยู่ในสภาพเงื่อนไขนี้อย่างสม่ำเสมอ! ก้าวย่างของเรากำลังเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ถึงกระนั้น ความเร็วของพวกเจ้ายังคงเป็นดังที่เป็นอยู่ในตอนนี้ พวกเจ้าจะสามารถตามความสว่างของวันนี้ให้ทันและตามก้าวย่างของเราให้ทันได้อย่างไร? จงอย่าลังเลอีก เราได้เน้นย้ำกับพวกเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่าว่า วันของเราจะไม่ถูกทำให้ล่าช้าอีกต่อไป!

ท้ายที่สุดแล้ว ความสว่างของวันนี้ย่อมเป็นของวันนี้ มันไม่สามารถถูกเปรียบกับความสว่างของเมื่อวานนี้ได้ และไม่สามารถถูกเปรียบกับความสว่างของวันพรุ่งนี้ วิวรณ์ใหม่และความสว่างใหม่เติบโตแข็งแรงขึ้นและสว่างขึ้นในแต่ละวันที่กำลังผ่านพ้นไป จงหลุดออกจากภวังค์ของเจ้าเสีย! อย่าโง่เขลาอีกต่อไป อย่ายึดติดกับวิถีทางเก่าๆ ทั้งหลายอีกต่อไป และอย่าประวิงหรือทำให้เวลาของเราสูญเปล่าอีกต่อไป

จงระวังระไว! จงระวังระไว! จงอธิษฐานต่อเราให้มากขึ้น จงใช้เวลาเบื้องหน้าเราให้มากขึ้น และเจ้าจะได้มาซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างอย่างแน่นอน! จงเชื่อว่าด้วยวิธีนี้เจ้าจะได้มาซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างอย่างแน่นอน!

ก่อนหน้า:บทที่ 36

ถัดไป:บทที่ 38

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

  • เกี่ยวกับพระคัมภีร์ (1)

    ควรเข้าหาพระคัมภีร์ในเรื่องการเชื่อในพระเจ้าอย่างไร? นี่คือคำถามในหลักการ ทำไมเราจึงพูดคุยกันถึงคำถามนี้? เนื่องจากในอนาคตเจ้าจะเผยแพร่ข่าวประเสริ…

  • เส้นทาง… (3)

    ในชีวิตของเรา เรายินดีเสมอที่ได้มอบความคิดจิตใจและร่างกายของเราแด่พระเจ้าทั้งหมดทั้งสิ้น เมื่อถึงตอนนั้นเท่านั้น มโนธรรมของเราจึงจะปราศจากการตำหนิตำ…

  • พระสัญญาต่อบรรดาผู้ซึ่งได้รับการทำให้มีความเพียบพร้อม

    อะไรคือเส้นทางที่พระเจ้าทรงใช้ในการทำให้มนุษย์มีความเพียบพร้อม? เส้นทางนั้น รวมแง่มุมด้านใดไว้บ้าง? เจ้าเต็มใจที่จะได้รับการทำให้มีความเพียบพร้อมโด…

  • เรื่องการสงบจิตใจของเจ้าเฉพาะพระพักตร์ของพระเจ้า

    ไม่มีขั้นตอนใดสำคัญต่อการเข้าเฝ้าพระวจนะของพระเจ้าไปกว่าการสงบใจของเจ้าเมื่ออยู่เฉพาะพระพักตร์ของพระองค์ มันคือบทเรียนหนึ่ง ที่หมู่ชนทั้งผองมีความจำเ…