บทที่ 37

พวกเจ้าขาดความเชื่อในการทรงสถิตของเราอย่างแท้จริง และบ่อยครั้งพวกเจ้าพึ่งพาตัวพวกเจ้าเองในการกระทำ  “พวกเจ้าไม่สามารถทำสิ่งใดได้โดยปราศจากเรา!”  แต่พวกเจ้าผู้คนที่เสื่อมทรามมักปล่อยให้วจนะของเราเป่าเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาอยู่เสมอ  ชีวิตในทุกวันนี้คือชีวิตแห่งวจนะ ปราศจากวจนะก็ไม่มีชีวิตและไม่มีประสบการณ์ และนับประสาอะไรที่จะต้องพูดถึงว่าไม่มีความเชื่อ  ความเชื่ออยู่ในวจนะ พวกเจ้าสามารถมีทุกสิ่งทุกอย่างได้โดยการหลั่งไหลตัวพวกเจ้าเองเข้าไปสู่พระวจนะของพระเจ้าให้มากขึ้นเท่านั้น  จงอย่ากังวลว่าเจ้าจะไม่เจริญเติบโต ชีวิตเติบโต และไม่ใช่จากความกังวลของผู้คน

พวกเจ้าโน้มเอียงที่จะกลายเป็นกระวนกระวายอยู่เสมอ และพวกเจ้าไม่ฟังคำแนะนำของเรา  พวกเจ้าต้องการที่จะก้าวล้ำฝีก้าวของเราเสมอ  นี่คืออะไร?  นี่คือความทะเยอทะยานแบบมนุษย์  พวกเจ้าควรแยกความต่างอย่างชัดเจนว่าสิ่งใดมาจากพระเจ้าและสิ่งใดมาจากตัวพวกเจ้าเอง  ความกุลีกุจอจะไม่มีวันได้รับการสรรเสริญต่อหน้าเรา  เราต้องการให้พวกเจ้าสามารถติดตามเราไปจนถึงปลายทางได้  โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงความจงรักภักดีตลอดเวลานั้น  พวกเจ้าเชื่อว่าการกระทำด้วยหนทางนี้คือการอุทิศแด่พระเจ้า  เจ้าพวกผู้คนตาบอด!  เหตุใดเจ้าจึงไม่มาอยู่ต่อหน้าเราให้บ่อยขึ้นเพื่อแสวงหา แต่ทำให้ยุ่งเหยิงด้วยตัวเจ้าเองเล่า?  เจ้าต้องมองเห็นอย่างชัดเจน!  คนที่กำลังทำงานในตอนนี้ไม่ใช่มนุษย์อย่างแน่นอน แต่เป็นองค์อธิปไตยแห่งสรรพสิ่ง พระเจ้าที่แท้จริงพระองค์เดียว—องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์!  พวกเจ้าต้องไม่ละเลย แต่ต้องยึดมั่นในทุกสิ่งที่พวกเจ้ามีอยู่เสมอ เพราะวันของเราใกล้เข้ามาแล้ว  พวกเจ้าจะยังคงไม่ตื่นขึ้นในเวลาเช่นนั้นหรือ?  พวกเจ้ายังไม่เห็นอย่างชัดเจนหรอกหรือ?  พวกเจ้ายังคงคบค้ากับโลก พวกเจ้าไม่สามารถหนีจากโลก  เพราะเหตุใด?  พวกเจ้ารักเราอย่างแท้จริงหรือไม่?  พวกเจ้าสามารถวางแผ่หัวใจของพวกเจ้าให้เราเห็นได้หรือไม่?  พวกเจ้าสามารถถวายการดำรงอยู่ทั้งหมดทั้งปวงของพวกเจ้าแก่เราได้หรือไม่?

จงคิดถึงวจนะของเราให้มากขึ้น และมีความเข้าใจที่ชัดเจนในวจนะเหล่านี้เสมอ  จงอย่าสับสนหรือไม่เต็มใจ  จงใช้เวลาอยู่เบื้องหน้าเราให้มากขึ้น รับวจนะบริสุทธิ์ของเราให้มากขึ้น และอย่าเข้าใจเจตนารมณ์ทั้งหลายของเราผิด  พวกเจ้าจะให้เรากล่าวสิ่งใดต่อพวกเจ้ามากกว่านี้อีก?  หัวใจของผู้คนแข็งกระด้าง ผู้คนแบกมโนคติอันหลงผิดไว้มากเกินไป  พวกเขาคิดอยู่เสมอว่าแค่เอาตัวรอดได้ก็เพียงพอแล้ว และพวกเขาเอาชีวิตของพวกเขามาทำเป็นเรื่องตลกเสมอ  ลูกๆ ผู้โง่เขลา!  เวลานั้นสายแล้ว นี่ไม่ใช่เวลาที่จะแสวงหาความบันเทิง  เจ้าควรเปิดตาของเจ้าและมองเห็นว่ามันเป็นเวลาใดแล้ว  ดวงอาทิตย์กำลังจะข้ามขอบฟ้าและให้ความกระจ่างแก่แผ่นดินโลก  จงเปิดตาของเจ้าให้กว้างและมองดู จงอย่าประมาท

นี่เป็นเรื่องใหญ่ ถึงกระนั้นพวกเจ้าก็ยังทำเป็นเล่นกับมันในหนทางเช่นนั้นและปฏิบัติกับมันในหนทางเช่นนั้น!  เรากระวนกระวาย แต่มีไม่กี่คนที่คำนึงถึงหัวใจของเรา ผู้ซึ่งสามารถได้ยินคำเตือนสติอันดีทั้งหลายของเรา และรับฟังคำปรึกษาของเรา! ภารกิจยากลำบาก แต่มีไม่กี่คนท่ามกลางพวกเจ้าที่สามารถแบ่งเบาภาระเพื่อประโยชน์ของเราได้ พวกเจ้ายังคงรักษาท่าทีเช่นนั้นอยู่  แม้ว่าเมื่อเปรียบเทียบกับอดีตแล้ว พวกเจ้าได้ทำความคืบหน้าไปบ้างแล้ว แต่พวกเจ้าก็ไม่สามารถคงอยู่ในช่วงระยะนี้อยู่เสมอได้!  ก้าวย่างของเรากำลังเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ถึงกระนั้น ความเร็วของพวกเจ้ายังคงเป็นดังที่เป็นอยู่ พวกเจ้าจะสามารถรักษาก้าวย่างให้ทันกับความสว่างของวันนี้และก้าวย่างของเราได้อย่างไร?  จงอย่าลังเลอีกต่อไป  เราได้เน้นย้ำกับพวกเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่าว่า วันของเราจะไม่ถูกทำให้ล่าช้าอีกต่อไป!

ความสว่างของวันนี้ ซึ่งเป็นของวันนี้  ดังที่มันเป็น ไม่สามารถถูกเปรียบกับความสว่างของเมื่อวานนี้ได้ และไม่สามารถถูกเปรียบกับความสว่างของวันพรุ่งนี้  วิวรณ์ใหม่และความสว่างใหม่เติบโตแข็งแรงขึ้นและสว่างขึ้นในแต่ละวันที่กำลังผ่านพ้นไป  จงอย่ามึนงงอีกต่อไปจงอย่าโง่เขลาอีกต่อไป จงอย่ายึดติดกับวิถีทางเก่าๆ ทั้งหลายอีกต่อไป และอย่าประวิงหรือทำให้เวลาของเราสูญเปล่าอีกต่อไป

จงระมัดระวัง!  จงระมัดระวัง!  จงอธิษฐานต่อเราให้มากขึ้น และใช้เวลาเบื้องหน้าเราให้มากขึ้น และเจ้าจะได้มาซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างอย่างแน่นอน!  จงเชื่อว่าด้วยการทำเช่นนี้ เจ้าจะได้มาซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างอย่างแน่นอน!

ก่อนหน้า: บทที่ 36

ถัดไป: บทที่ 38

พระเจ้าได้เสด็จมาอย่างลับๆ ก่อนความวิบัติอันใหญ่หลวงและได้ทรงสร้างกลุ่มผู้มีชัยชนะขึ้นแล้ว จากนั้น พระเจ้าจะทรงปรากฏอย่างเปิดเผยและทรงให้รางวัลคนดีและลงโทษคนชั่ว คุณต้องการต้อนรับองค์พระผู้เป็นเจ้าและให้พระเจ้าช่วยให้รอดก่อนความวิบัติอันใหญ่หลวงหรือไม่? อย่าลังเลที่จะติดต่อเราตอนนี้เพื่อหาวิธี
ติดต่อเราผ่าน Messenger
ติดต่อเราผ่าน Line

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

บทที่ 28

ตอนที่เราได้มาจากศิโยน ทุกสรรพสิ่งได้เฝ้าคอยเรา และตอนที่เราได้กลับไปที่ศิโยน มนุษย์ทั้งปวงได้กล่าวต้อนรับเรา  ขณะที่เราได้มาและได้ไป...

บทที่ 37

ตลอดยุคต่างๆ และในทุกงานที่เราได้ทำไป ทุกช่วงระยะของงานได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับวิธีการทำงานอันเหมาะสมของเรา  ด้วยเหตุผลนี้...

การจุติเป็นมนุษย์สองครั้งทำให้นัยสำคัญของการจุติเป็นมนุษย์สมบูรณ์

พระราชกิจแต่ละช่วงระยะที่พระเจ้าทรงปฏิบัติมีนัยสำคัญในทางปฏิบัติของมันเอง  ย้อนกลับไป เมื่อพระเยซูเสด็จมา พระองค์ทรงเป็นชาย...

พระวจนะทรงปรากฏเป็นมนุษย์ การพิพากษาเริ่มต้นที่พระนิเวศของพระเจ้า แก่นพระวจนะจากพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ พระคริสต์แห่งยุคสุดท้าย พระวจนะของพระเจ้าประจำวัน ข้อคัดสรรของพระวจนะแห่งพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ 170 หลักธรรมเกี่ยวกับการปฏิบัติความจริง ติดตามพระเมษโปดกและขับร้องบทเพลงใหม่ๆ การทรงปรากฏและพระราชกิจของพระคริสต์แห่งยุคสุดท้าย แนวทางสำหรับการเผยแผ่ข่าวประเสริฐแห่งราชอาณาจักร แกะของพระเจ้าได้ยินพระสุรเสียงของพระเจ้า (แก่นสารสำคัญของผู้เชื่อใหม่) คำพยานเกี่ยวกับประสบการณ์ทั้งหลายหน้าบัลลังก์พิพากษาของพระคริสต์ วิธีที่ข้าพเจ้าได้หันกลับไปสู่พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์

การตั้งค่า

  • ข้อความ
  • ธีม

สีเข้ม

ธีม

แบบอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างบรรทัด

ระยะห่างบรรทัด

ความกว้างของหน้า

เนื้อหา

ค้นหา

  • ค้นหาข้อความนี้
  • ค้นหาในหนังสือนี้