พระวจนะทรงปรากฏเป็นมนุษย์

สีเข้ม

ธีม

แบบอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างบรรทัด

ความกว้างของหน้า

ผลลัพธ์ 0 รายการ

ไม่พบผลลัพธ์

บทที่ 36

พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ที่แท้จริง กษัตริย์ผู้ทรงเถลิงบัลลังก์ ทรงปกครองทั่วทั้งจักรวาล ทรงอยู่เบื้องหน้าทุกประชาชาติและคนทุกหมู่เหล่า และทุกสรรพสิ่งภายใต้ฟ้าสวรรค์โชติช่วงส่องแสงด้วยพระสิริของพระเจ้า สิ่งมีชีวิตทั้งมวลในจักรวาลและจนถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลกจะได้ประจักษ์ บรรดาขุนเขา แม่น้ำลำธารทะเลสาบ แผ่นดิน มหาสมุทร และสิ่งมีชีวิตทุกหมู่เหล่าได้เปิดม่านของพวกเขาออกภายในความสว่างแห่งโฉมพระพักตร์ของพระเจ้าที่แท้จริง และพวกเขาจะได้รับการฟื้นคืนชีวิต ราวกับตื่นขึ้นมาจากความฝัน ราวกับพวกเขาเป็นต้นกล้าที่แตกหน่อขึ้นมาเหนือพื้นดิน!

อา! พระเจ้าที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวทรงปรากฏอยู่เบื้องหน้าโลกแล้ว ผู้ใดหรือจะหาญกล้าเข้าหาพระองค์ด้วยการต้านทาน? ทุกคนสั่นเทาด้วยความกลัว ทุกคนต่างเชื่อมั่นอย่างหมดใจ และทุกคนวิงวอนขอ-การยกโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผู้คนทั้งปวงคุกเข่าลงเบื้องหน้าพระองค์ และทุกปากเอ่ยนมัสการพระองค์! บรรดาทวีปและมหาสมุทร ขุนเขา แม่น้ำลำธาร—ทุกสรรพสิ่งต่างสรรเสริญพระองค์อย่างไม่รู้จบ! ฤดูใบไม้ผลิมาพร้อมสายลมอ่อนๆ อันอบอุ่น นำพาฝนโปรยบางๆ ของฤดู เช่นเดียวกับผู้คนทั้งปวง กระแสน้ำไหลรินด้วยความโศกเศร้าและความชื่นบานยินดี หลั่งน้ำตาแห่งการเป็นหนี้และการตำหนิตัวเอง เหล่าแม่น้ำลำธาร ทะเลสาบ ผิวน้ำและทะเลทั้งหมดกำลังร้องเพลง สรรเสริญพระนามอันบริสุทธิ์ของพระเจ้าที่แท้จริง! เสียงแซ่ซ้องสรรเสริญกังวานออกมาด้วยความกระจ่างแจ้งยิ่งนัก! สิ่งเก่าๆ ที่ครั้งหนึ่งเคยถูกซาตานทำให้เสื่อมทราม—แต่ละสิ่งและทุกๆ สิ่งในสิ่งเก่าๆ เหล่านั้น จะได้รับการสร้างขึ้นใหม่และเปลี่ยนแปลง และจะได้เข้าสู่อาณาจักรใหม่กันทั้งสิ้น

นี่คือแตรอันศักดิ์สิทธิ์ และมันได้เริ่มเป่าเสียงออกไป! จงฟังเสียงแตรเถิด เสียงนั้นช่างรื่นหู เป็นดำรัสแห่งบัลลังก์ ประกาศมายังทุกประชาชาติและผู้คนทั้งปวงว่าเวลานั้นได้มาถึงแล้ว ว่าบทอวสานสุดท้ายได้มาถึงแล้ว แผนการบริหารจัดการของเราเสร็จสิ้นแล้ว ราชอาณาจักรของเราได้มาปรากฏอย่างเปิดเผยบนแผ่นดินโลกแล้ว อาณาจักรต่างๆ บนโลกได้กลายมาเป็นอาณาจักรของเรา ผู้ซึ่งเป็นพระเจ้า แตรทั้งเจ็ดของเราเป่าจากบัลลังก์ และสิ่งมหัศจรรย์ทั้งหลายเช่นนั้นก็จะบังเกิดขึ้น! ผู้คนตรงที่สุดปลายแผ่นดินโลกจะเร่งรีบมาอย่างพร้อมเพรียงจากทุกทิศทุกทางด้วยกำลังแรงของหิมะถล่มและพลังแห่งอสนีบาต บ้างก็ล่องเรือมาทางทะเล บ้างเหินอากาศมาในเครื่องบิน บ้างขึ้นขี่ยานพาหนะทุกรูปร่างและทุกขนาด บ้างนั่งมาบนหลังอาชา จงเพ่งมองอย่างใกล้ชิด จงสดับฟังอย่างระมัดระวัง ผู้ทรงอาชาเหล่านี้ทุกสีสัน จิตวิญญาณถูกปลุกเร้า เปี่ยมฤทธานุภาพและสง่างาม ราวกับกำลังเข้าสู่สมรภูมิรบ ไม่แยแสต่อความตาย ท่ามกลางเสียงร้องของอาชาและเสียงผู้คนโห่ร้องอลหม่านแด่พระเจ้าที่แท้จริง ทั้งชาย หญิง และเด็กจำนวนมากจะถูกฝีเท้าม้าย่ำกระทืบในทันใด บ้างก็จะตาย บ้างก็จะหายใจเฮือกสุดท้าย บ้างก็จะพิกลพิการเสียโฉม ด้วยไม่มีผู้ใดมาดูแลพวกเขา จึงตะโกนตีโพยตีพาย ครวญครางด้วยความเจ็บปวด บุตรแห่งการกบฏ! นี่ไม่ใช่บทอวสานสุดท้ายของพวกเจ้าหรอกหรือ?

เรามองด้วยความชื่นบานยินดีไปยังผู้คนของเรา ผู้ฟังเสียงของเราและมารวมกันจากทุกประชาชาติและทุกแผ่นดิน บรรดาผู้คนทั้งปวง ซึ่งรักษาพระเจ้าที่แท้จริงไว้กับปากพวกเขามาโดยตลอด สรรเสริญและกระโดดโลดเต้นไม่รู้จบด้วยความชื่นบานยินดี พวกเขาเป็นพยานให้แก่โลก และเสียงให้คำพยานของพวกเขาต่อพระเจ้าที่แท้จริงนั้นคล้ายกับเสียงสนั่นก้องของน้ำมากหลาย บรรดาผู้คนทั้งปวงจะมาชุมนุมกันภายในราชอาณาจักรของเรา

แตรทั้งเจ็ดของเราเป่าปลุกพวกผู้หลับใหล! จงลุกขึ้นมาโดยเร็ว มันยังไม่สายเกินไป จงมองชีวิตของเจ้าเถิด! จงเปิดตาของเจ้าและมองว่าตอนนี้มันคือโมงยามใด มีอะไรอยู่ ณ ที่นั้นให้ค้นหา? มีอะไรอยู่ ณ ที่นั้นให้ขบคิดหรือ? และมีอะไรอยู่ ณ ที่นั้นให้ยึดติดหรือ? เจ้าไม่เคยคิดพิจารณาความแตกต่างของคุณค่าระหว่างการได้รับชีวิตของเรากับการได้รับทุกสิ่งที่เจ้ารักและยึดติดเลยหรอกหรือ? จงอย่าหัวแข็งหรือเล่นซนอีกต่อไป จงอย่าพลาดโอกาสนี้ เวลานี้จะไม่มาถึงอีก! จงลุกขึ้นยืน ณ บัดนี้ ปฏิบัติการใช้จิตวิญญาณของเจ้า ใช้เครื่องมือหลากหลายเพื่อมองให้ทะลุปรุโปร่ง และทำลายทุกแผนการและเล่ห์เหลี่ยมของซาตาน และมีชัยเหนือซาตาน เพื่อที่ประสบการณ์ชีวิตของเจ้าจะได้ถูกทำให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และเจ้าจะได้ใช้ชีวิตตามอุปนิสัยของเรา เพื่อที่ชีวิตของเจ้าจะได้กลายเป็นผู้ใหญ่และเชี่ยวชาญ และเจ้าจะได้ติดตามย่างก้าวของเราไปอย่างสม่ำเสมอ จงอย่าย่อท้อ จงอย่าอ่อนแอ จงก้าวไปข้างหน้าเสมอ ทีละก้าว อย่างซื่อตรงตราบจนสุดทางถนน!

เมื่อแตรทั้งเจ็ดเป่าอีกครั้ง มันจะเป็นการเรียกสู่การพิพากษา การพิพากษาบุตรแห่งการกบฏ การพิพากษาทุกปวงประชาชาติและทุกปวงชน และแต่ละประชาชาติจะยอมแพ้เบื้องพระพักตร์ของพระเจ้า โฉมพระพักตร์อันรุ่งโรจน์ของพระเจ้าจะปรากฏอยู่เบื้องหน้าทุกประชาชาติและคนทุกหมู่เหล่าอย่างแน่นอน ทุกคนจะเชื่อมั่นอย่างหมดใจ และโห่ร้องไม่สิ้นสุดแด่พระเจ้าที่แท้จริง พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์จะยิ่งทรงรุ่งโรจน์กว่าเดิม และบรรดาบุตรของเราจะร่วมรับสง่าราศรีและร่วมรับความเป็นกษัตริย์กับเรา พิพากษาทุกปวงประชาชาติและทุกปวงชน ลงโทษความชั่ว ช่วยบรรดาผู้ที่เป็นของเราให้รอด และมีความปรานีต่อบรรดาผู้ที่เป็นของเรา และทำให้ราชอาณาจักรแข็งแกร่งและมั่นคง ด้วยเสียงเป่าแตรทั้งเจ็ด ผู้คนมากมายจำนวนมากจะถูกช่วยให้รอด กลับมาอยู่เบื้องหน้าเรา คุกเข่าและนมัสการด้วยคำสรรเสริญอยู่เป็นนิตย์!

เมื่อแตรทั้งเจ็ดเป่าอีกครั้งหนึ่ง มันจะเป็นบทอวสานแห่งยุค แตรแผดเสียงแห่งชัยชนะเหนือซาตานผู้ชั่วร้าย พิธีสดุดีที่ป่าวประกาศการเริ่มต้นใช้ชีวิตอย่างเปิดเผยในราชอาณาจักรบนแผ่นดินโลก! ช่างเป็นเสียงอันเลิศเลอ เสียงนี้กังวานสะท้อนรอบบัลลังก์ แตรนี้แผดเสียงสะเทือนสะท้านฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ซึ่งเป็นสัญญาณแห่งชัยชนะของแผนการบริหารจัดการของเรา ซึ่งเป็นคำพิพากษาต่อซาตาน มันตัดสินโลกใบเก่านี้ทั้งหมดให้พบกับความตาย เพื่อให้กลับไปสู่บาดาลลึก! เสียงแตรที่แผดเสียงออกไปนี้ยังแสดงนัยสำคัญว่าประตูแห่งพระคุณกำลังจะปิด ว่าชีวิตของราชอาณาจักรจะเริ่มต้นบนแผ่นดินโลก ซึ่งถูกต้องและเหมาะสม พระเจ้าทรงช่วยเหล่าคนที่รักพระองค์ให้รอด ครั้นเมื่อพวกเขากลับไปยังราชอาณาจักรของพระองค์แล้ว ผู้คนบนแผ่นดินโลกจะเผชิญหน้ากับความอดอยากและโรคระบาด และชามทั้งเจ็ดกับภัยพิบัติทั้งเจ็ดของพระเจ้าจะเกิดผลอย่างต่อเนื่องตามกัน ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกจะล่วงไป แต่วจนะของเราจะไม่สูญหายไปเลย!

ก่อนหน้า:บทที่ 33

ถัดไป:บทที่ 37

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

  • ผู้เชื่อควรยึดถือมุมมองแบบใด

    อะไรคือสิ่งที่มนุษย์ได้รับเอาไว้นับตั้งแต่ที่เขาเริ่มเชื่อในพระเจ้า ? เจ้าได้มารู้อะไรเกี่ยวกับพระเจ้าบ้าง ? เจ้าได้เปลี่ยนแปลงไปมากเพียงใดเนื่องจาก…

  • ปัญหาที่ร้ายแรงมาก: การทรยศ (1)

    อีกไม่นาน งานของเราก็จะเสร็จสิ้น และเวลาหลายปีที่มีร่วมกันก็ได้กลายเป็นความทรงจำซึ่งไม่สามารถทนได้ เราได้ทวนซ้ำคำพูดของเราอย่างไม่หยุดหย่อน และเปิดเ…

  • การทอดถอนพระทัยของพระผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์

    มีความลับมากมายมหาศาลในหัวใจของเจ้าที่เจ้าหาเคยไหวตัวรับรู้ไม่ ด้วยตัวเจ้านั้นดำรงชีพอยู่ในโลกที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง หัวใจของเจ้าและจิตวิญญาณของเจ้าได้ถู…

  • เจ้ารู้อะไรบ้างเกี่ยวกับความเชื่อ ?

    ในมนุษย์มีเพียงถ้อยคำที่ไม่แน่นอนเกี่ยวกับความเชื่อ กระนั้นมนุษย์ก็ยังไม่รู้ว่าความเชื่อประกอบขึ้นด้วยอะไร ที่ยิ่งรู้น้อยไปกว่านั้นก็คือ ทำไมเขาจึงมีค…