พระวจนะทรงปรากฏเป็นมนุษย์

สีเข้ม

ธีม

แบบอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างบรรทัด

ความกว้างของหน้า

ผลลัพธ์ 0 รายการ

ไม่พบผลลัพธ์

บทที่ 39

จงลืมตาและมองดู และเจ้าจะสามารถมองเห็นอำนาจอันยิ่งใหญ่ของเราทุกหนแห่ง! เจ้าสามารถมั่นใจในเราได้ทุกหนแห่ง อวกาศและภาคพื้นกำลังเผยแผ่อำนาจอันยิ่งใหญ่ของเรา วจนะที่เราได้กล่าวไปกลายเป็นจริงในความอบอุ่นของสภาพอากาศ ในการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศ ในความผิดปกติภายในผู้คน ในความไร้ระเบียบของพลวัตทางสังคม และในความหลอกลวงภายในหัวใจของผู้คน ดวงอาทิตย์เป็นสีขาวและดวงจันทร์เป็นสีแดง ทั้งหมดล้วนขาดสภาพสมดุล พวกเจ้ายังคงมองไม่เห็นสิ่งต่างๆ เหล่านี้จริงๆ หรือ?

ฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าได้รับการเผยให้เห็นในที่นี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าเที่ยงแท้พระองค์เดียว—องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์—พระองค์ที่ผู้คนได้ไล่ตามเสาะหามาเป็นเวลาหลายปี! ผู้ใดเล่าที่สามารถนำพาสิ่งต่างๆ ให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตด้วยการแค่ดำรัสพระวจนะได้? มีแต่พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ของพวกเราเท่านั้น ทันทีที่พระองค์ตรัส ความจริงก็ปรากฏ เจ้าไม่สามารถกล่าวว่าพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าเที่ยงแท้ได้อย่างไร?

เรารู้ว่าในส่วนลึก พวกเจ้าทั้งหมดเต็มใจที่จะร่วมมือกับเรา และเราเชื่อว่าบรรดาผู้ที่ได้รับการเลือกสรรของเรา พี่น้องชายหญิงผู้เป็นที่รักของเรา ทั้งหมดล้วนมีความทะเยอทะยานประเภทนี้ เพียงแต่ไม่สามารถเข้าสู่หรือปฏิบัติได้อย่างแท้จริง และไม่สามารถคงความใจเย็นและความสงบเมื่อกำลังเผชิญกับการอุบัติขึ้นของความเป็นจริงทั้งหลาย เจ้าไม่เคยคำนึงถึงเจตนารมณ์ของพระเจ้าเลย และเจ้าให้ความสนใจส่วนตัวของเจ้าเองมาเป็นอันดับแรก และกระทำการด้วยตัวเจ้าเองโดยไม่รอคอย ให้เราได้บอกแก่พวกเจ้าว่า วิธีนี้จะไม่มีวันสนองเจตนารมณ์ของเราเลย! ลูกเอ๋ย! เพียงแค่มอบหัวใจของเจ้าแก่เราอย่างหมดใจ จงเข้าใจให้ชัดเจน! เราไม่ประสงค์เงินของเจ้า หรือทรัพย์สินของเจ้า และไม่ประสงค์ให้เจ้ามาอยู่ต่อหน้าเราด้วยไฟแรง ด้วยความหลอกลวง หรือด้วยความใจแคบเพื่อรับใช้ จงนิ่งสงบและทำหัวใจให้บริสุทธิ์ รอคอยและแสวงหาเมื่อเกิดปัญหาขึ้น และเราจะให้คำตอบแก่เจ้า จงอย่าได้สงสัย! เหตุใดเจ้าไม่เคยเชื่อว่าคำพูดของเราเป็นจริง? เหตุใดเจ้าจึงไม่สามารถเชื่อในคำพูดของเราได้? เจ้าดื้อรั้นถึงระดับที่สุดขั้วเช่นนั้น และแม้แต่ในเวลาเช่นนี้ เจ้ายังคงเป็นเช่นนี้อยู่ เจ้าไม่รู้เท่าทันมากเกินไป และเพียงแต่ไม่ได้รับการรู้แจ้งเลยสักนิด! พวกเจ้าจดจำความจริงที่สำคัญยิ่งได้มากเท่าไร? เจ้าเคยได้มีประสบการณ์จริงๆ หรือไม่? เจ้ากลายเป็นยุ่งเหยิงและกระทำการอย่างชะล่าใจและรีบร้อนเมื่อเผชิญกับปัญหา! สิ่งสำคัญในวันนี้คือการที่เจ้าเข้าสู่จิตวิญญาณและการสามัคคีธรรมกับเรามากขึ้น แบบเดียวกับที่หัวใจของพวกเจ้าเองใคร่ครวญถึงปัญหาทั้งหลายอยู่บ่อยครั้งนั่นเอง เจ้าเข้าใจหรือไม่? นี่คือกุญแจสำคัญ! การปฏิบัติที่ล่าช้าคือปัญหาจริงๆ จงรีบเถิด และจงอย่าล่าช้า! ผู้คนที่ได้ยินคำพูดของเราและไม่ล่าช้า แต่ปฏิบัติตามคำพูดเหล่านั้นโดยทันทีจะได้รับพระพรอย่างใหญ่หลวง! เราจะมอบให้แก่พวกเจ้าอย่างไม่ต้องสงสัย! จงอย่ากังวล! จงกระทำการตามที่เรากล่าว โดยไม่ล่าช้าสักวินาทีเดียว! บ่อยครั้งที่มโนคติอันหลงผิดแบบมนุษย์ของพวกเจ้าเป็นเช่นนี้ และเจ้าชอบผลัดวันประกันพรุ่ง ทำให้สิ่งที่ควรกระทำในวันนี้ล่าช้าไปจนถึงวันพรุ่งนี้เสมอ ช่างเกียจคร้านและช่างงุ่มง่าม จนไม่สามารถหาคำพูดมาอธิบายได้! เราไม่ได้กำลังกล่าวเกินจริง—นี่คือข้อเท็จจริง หากเจ้าไม่เชื่อการนี้ เช่นนั้นแล้วก็จงตรวจดูตัวเจ้าเองอย่างรอบคอบ และตรวจสถานการณ์ของเจ้าเอง และเจ้าจะค้นพบว่ามันเป็นเช่นนี้จริงๆ เพียงใด!

ก่อนหน้า:บทที่ 38

ถัดไป:บทที่ 40

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง