277 นัยสำคัญของการประสูติเป็นมนุษย์ทั้งสองครั้งของพระเจ้า
I
การประสูติเป็นมนุษย์ครั้งแรกคือการไถ่มนุษย์จากบาป เพื่อไถ่เขาด้วยกายเนื้อหนังของพระเยซู นั่นก็คือ พระองค์ทรงช่วยมนุษย์ให้รอดจากกางเขน แต่อุปนิสัยที่เสื่อมทรามเยี่ยงซาตานยังคงมีอยู่ในตัวมนุษย์ การประสูติเป็นมนุษย์ครั้งที่สองนั้นไม่ใช่เพื่อทำหน้าที่เป็นเครื่องบูชาลบล้างบาปอีกต่อไป แต่เพื่อช่วยบรรดาผู้ที่ได้รับการไถ่จากบาปให้รอดโดยสมบูรณ์ นี่จึงทำไปเพื่อให้คนที่ได้รับการอภัยบาปแล้วสามารถเป็นอิสระจากบาปของตน และได้รับการชำระให้บริสุทธิ์อย่างครบถ้วน บรรลุการเปลี่ยนแปลงอุปนิสัย อันเป็นการพ้นจากอิทธิพลมืดของซาตานและคืนสู่เบื้องหน้าพระบัลลังก์ของพระเจ้าด้วยเหตุนี้ เพียงในหนทางนี้เท่านั้นมนุษย์จึงสามารถได้รับการชำระให้สะอาดบริสุทธิ์อย่างครบถ้วน
II
ด้วยการบังเกิดเป็นมนุษย์เท่านั้นพระเจ้าจึงทรงอยู่ร่วมกับมนุษย์ ผ่านประสบการณ์กับความทุกข์ของโลก และดำรงพระชนม์ชีพในกายเนื้อหนังปกติได้ เพียงในหนทางนี้เท่านั้นที่พระองค์จึงทรงสามารถจัดหาพระวจนะที่สัมพันธ์กับชีวิตจริงให้กับมนุษย์ ซึ่งพวกเขาจำเป็นต้องมีในฐานะสิ่งมีชีวิตทรงสร้าง โดยผ่านทางการประสูติเป็นมนุษย์ของพระเจ้า มนุษย์จึงได้รับความรอดจากพระเจ้าโดยสมบูรณ์ ไม่ใช่รับโดยตรงจากสวรรค์ที่ตอบคำอธิษฐานของเขา มนุษย์มีธรรมชาติเป็นเนื้อหนังและเลือด เขาไม่มีทางที่จะมองเห็นพระวิญญาณของพระเจ้า นับประสาอะไรกับการเข้าหาพระวิญญาณของพระองค์ ดังนั้นสิ่งเดียวที่เขาสามารถสัมผัสได้คือเนื้อหนังของพระเจ้าผู้ประสูติเป็นมนุษย์ ด้วยวิถีทางนี้เท่านั้น มนุษย์จึงสามารถเข้าใจพระวจนะทั้งปวงและความจริงทั้งหมดและได้รับความรอดโดยสมบูรณ์
III
การประสูติเป็นมนุษย์ครั้งที่สองย่อมจะเพียงพอสำหรับการชำระล้างบาปทั้งหลายของมนุษย์ และชำระเขาให้บริสุทธิ์โดยสมบูรณ์ เพราะฉะนั้น พระราชกิจทั้งมวลของพระเจ้าในเนื้อหนังก็จะสิ้นสุดลงและนัยสำคัญของการประสูติเป็นมนุษย์ของพระเจ้าจึงได้รับการทำให้ครบบริบูรณ์ด้วยการประสูติเป็นมนุษย์ครั้งที่สอง นับแต่นั้นมาพระราชกิจของพระเจ้าในเนื้อหนังก็จะสิ้นสุดลงโดยบริบูรณ์ พระองค์จะไม่ทรงบังเกิดเป็นมนุษย์เป็นครั้งที่สามเพื่อทรงพระราชกิจของพระองค์ เพราะการบริหารจัดการทั้งหมดของพระองค์ย่อมจะสิ้นสุดลงแล้ว การประสูติเป็นมนุษย์ในยุคสุดท้ายย่อมจะได้ประชากรที่พระองค์ทรงเลือกสรรเอาไว้ครบถ้วนแล้ว และมวลมนุษย์ในยุคสุดท้ายก็จะถูกจำแนกไปตามประเภทของตนหมดแล้ว พระองค์จะไม่ทรงพระราชกิจแห่งความรอด และจะไม่ทรงกลับคืนสู่เนื้อหนังเพื่อทรงพระราชกิจใดอีกต่อไป
จาก พระวจนะฯ เล่ม 1 การทรงปรากฏและพระราชกิจของพระเจ้า, ความล้ำลึกแห่งการประสูติเป็นมนุษย์ (4)