บทที่ 50

คริสตจักรทั้งหมดและเหล่าวิสุทธิชนทั้งหมดควรคิดย้อนกลับไปถึงอดีต อีกทั้งมองไปอนาคต กล่าวคือ การกระทำในอดีตของเจ้ามากเพียงใดที่มีคุณสมบัติเหมาะสม และการกระทำเหล่านี้มากเพียงใดที่มีส่วนในการสร้างราชอาณาจักร?  อย่าคิดว่าตัวเจ้าเองฉลาด!  เจ้าควรมองข้อบกพร่องของเจ้าเองอย่างชัดเจน และเจ้าควรเข้าใจสภาพเงื่อนไขของเจ้าเอง  เรารู้ว่าไม่มีพวกเจ้าคนใดที่เต็มใจจะใช้ความมานะพยายามใดๆ หรือสละเวลาใดๆ ในการนี้ ดังนั้นพวกเจ้าจึงไม่มีความสามารถที่จะมีการบรรลุใดๆ ได้ พวกเจ้าใช้เวลาทั้งหมดของพวกเจ้าในการกิน การดื่ม และการสนุกสนานอย่างไร้สาระ  เมื่อพวกเจ้าบางคนรวมตัวกัน พวกเจ้าเล่นไร้สาระ โดยไม่ให้ความสนใจกับการสามัคคีธรรมเกี่ยวกับเรื่องฝ่ายจิตวิญญาณในชีวิตหรือการจัดหาชีวิตให้กันและกัน  เราไม่สามารถทนดูพวกเจ้าหัวเราะและพูดตลกเมื่อพวกเจ้าพูด แต่กระนั้นพวกเจ้าก็ช่างไร้สาระยิ่งนัก  เราได้พูดหลายครั้งแล้ว แต่พวกเจ้าไม่รู้ความหมายของสิ่งที่เราพูดเลย—นี่ไม่ใช่บางสิ่งบางอย่างที่ช่างชัดเจนเสียจนอยู่ใต้จมูกของเจ้าหรอกหรือ?  เราได้พูดสิ่งทั้งหลายเช่นนี้มาก่อนแล้ว กระนั้นพวกเจ้ายังคงไม่ได้รับการโน้มน้าวให้เชื่อ และพวกเจ้าไม่ยอมรับสิ่งที่เราพูด โดยคิดว่าเราเข้าใจพวกเจ้าผิด คิดว่าสิ่งที่เราพูดไม่เป็นจริง  หรืออาจเป็นได้หรือไม่ว่ามันไม่ได้เป็นเช่นนี้?

หากเจ้าทำอย่างพอเป็นพิธีกับเรา เช่นนั้นแล้วเราจะวางพวกเจ้าไว้ด้านหนึ่ง  ถ้าเจ้ากล้าที่จะทำลวกๆ อีกครั้งก็ลองดู!  ถ้าเจ้ากล้าที่จะไม่มีความคิดและเลินเล่ออีกครั้งก็ลองดู!  คำพูดของเราคือมีดแกะสลัก สิ่งใดก็ตามที่ไม่สอดคล้องกับเจตจำนงของเราจะถูกตัดออกด้วยมีดเล่มนี้ และเจ้าไม่จำเป็นต้องคิดเห็นใจถึงความเคารพตนเองของเจ้าเองมากเกินไปนัก  เราแกะสลักเจ้าเพื่อให้เจ้าสามารถก่อรูปร่างและสอดคล้องกับเจตจำนงของเราได้  อย่าเข้าใจหัวใจของเราผิดไป ความคิดเห็นใจของเจ้าจะเป็นที่ยอมรับได้ก็ต่อเมื่อเจ้าคิดเห็นใจถึงหัวใจของเรามากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้เท่านั้น  หากเจ้าแสดงให้เห็นถึงความคิดเห็นใจแม้เพียงเล็กน้อยที่สุด เราก็จะไม่หันไปจากเจ้าด้วยความดูหมิ่น  อย่าเพิกเฉยต่อสิ่งนี้อย่างสะเพร่าอยู่เสมอ จงทำให้เจตจำนงของเราได้รับการดำเนินการเสร็จสิ้นในเจ้าอยู่เนืองนิตย์  

เหล่าวิสุทธิชนมากมายทั้งหมดต่างอยู่ในตำแหน่งที่แตกต่างกัน ดังนั้น แน่นอนว่าพวกเจ้าทั้งหมดต่างก็มีหน้าที่การทำงานที่แตกต่างกัน  แต่พวกเจ้าควรทำทุกสิ่งทุกอย่างในความสามารถของพวกเจ้าเพื่อสละตัวพวกเจ้าเองเพื่อเราอย่างจริงใจ หน้าที่ของพวกเจ้าคือการทำทั้งหมดที่พวกเจ้าสามารถทำได้  เจ้าควรจงรักภักดีในการนี้ และเต็มใจอย่างยินดี  เจ้าต้องไม่ทำไปโดยไม่เต็มใจจริงๆ!  มิฉะนั้นแล้ว การพิพากษาของเราจะมาสู่พวกเจ้า เนื้อหนัง จิตวิญญาณ และดวงจิตของพวกเจ้าจะไร้ความสามารถที่จะสู้ทนการพิพากษานั้นได้ และจะมีการร่ำไห้คร่ำครวญและขบเขี้ยวเคี้ยวฟันสำหรับเจ้า

ก่อนหน้า: บทที่ 49

ถัดไป: บทที่ 51

พระเจ้าได้เสด็จมาอย่างลับๆ ก่อนความวิบัติอันใหญ่หลวงและได้ทรงสร้างกลุ่มผู้มีชัยชนะขึ้นแล้ว จากนั้น พระเจ้าจะทรงปรากฏอย่างเปิดเผยและทรงให้รางวัลคนดีและลงโทษคนชั่ว คุณต้องการต้อนรับองค์พระผู้เป็นเจ้าและให้พระเจ้าช่วยให้รอดก่อนความวิบัติอันใหญ่หลวงหรือไม่? อย่าลังเลที่จะติดต่อเราตอนนี้เพื่อหาวิธี
ติดต่อเราผ่าน Messenger
ติดต่อเราผ่าน Line

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

การเข้าใจพระอุปนิสัยของพระเจ้ามีความสำคัญมาก

มีหลายสิ่งที่เราหวังให้พวกเจ้าได้สัมฤทธิ์ กระนั้นก็ตามไม่ใช่การกระทำทั้งหมดของพวกเจ้า ไม่ใช่ทุกสิ่งที่เกี่ยวกับชีวิตของพวกเจ้า...

การจุติเป็นมนุษย์สองครั้งทำให้นัยสำคัญของการจุติเป็นมนุษย์สมบูรณ์

พระราชกิจแต่ละช่วงระยะที่พระเจ้าทรงปฏิบัติมีนัยสำคัญในทางปฏิบัติของมันเอง  ย้อนกลับไป เมื่อพระเยซูเสด็จมา พระองค์ทรงเป็นชาย...

การสนทนาเรื่องชีวิตในคริสตจักรและชีวิตจริง

ผู้คนรู้สึกว่าพวกเขาสามารถเปลี่ยนสภาพได้เฉพาะภายในชีวิตในคริสตจักรเท่านั้น และหากพวกเขาไม่ได้อยู่ภายในชีวิตในคริสตจักร เช่นนั้นแล้ว...

การตั้งค่า

  • ข้อความ
  • ธีม

สีเข้ม

ธีม

แบบอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างบรรทัด

ระยะห่างบรรทัด

ความกว้างของหน้า

เนื้อหา

ค้นหา

  • ค้นหาข้อความนี้
  • ค้นหาในหนังสือนี้