พระวจนะทรงปรากฏเป็นมนุษย์

สีเข้ม

ธีม

แบบอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างบรรทัด

ความกว้างของหน้า

ผลลัพธ์ 0 รายการ

ไม่พบผลลัพธ์

บทที่ 53

เราเป็นปฐมและเราเป็นอวสาน เราคือพระเจ้าเที่ยงแท้พระองค์เดียวที่ครบบริบูรณ์และคืนพระชนม์ เรากล่าวคำพูดของเราต่อหน้าพวกเจ้า และพวกเจ้าต้องเชื่อในสิ่งที่เรากล่าวอย่างมั่นคง ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกอาจล่วงไป แต่หนึ่งตัวอักษรหรือหนึ่งขีดของสิ่งที่เรากล่าวจะไม่มีวันสูญหายไปเลย จงจำการนี้ไว้! จงจำมันไว้! ทันทีที่เราได้เปล่งถ้อยคำออกไป ไม่มีสักคำเดียวที่เคยได้ถูกนำกลับมา และแต่ละคำจะได้รับการทำให้ลุล่วง บัดนี้ถึงเวลาแล้ว และพวกเจ้าต้องเข้าสู่ความเป็นจริงโดยเร็ว ไม่มีเวลามากนัก เราจะนำบุตรทั้งหลายของเราไปสู่ราชอาณาจักรอันรุ่งโรจน์ และสิ่งซึ่งพวกเจ้าได้เพียรพยายามและถวิลหาจะได้รับการทำให้เป็นจริง บุตรทั้งหลายของเราเอ๋ย! จงลุกขึ้นโดยเร็วและติดตามเรา! ไม่มีเวลาเพียงพอสำหรับพวกเจ้าที่จะยังคงมัวครุ่นคิดถึงมัน เวลาที่สูญไปจะไม่มีวันหวนคืนมาอีกเลย หลังจากความมืด จะมีความสว่าง และความปลาบปลื้มปิติอยู่ ณ ที่นี้ต่อหน้าต่อตาของเจ้า พวกเจ้าเข้าใจหรือไม่? จงลืมตาของพวกเจ้าขึ้นเถิด! จงตื่นขึ้นโดยเร็ว! ขณะที่กำลังสื่อสารกันท่ามกลางพวกเจ้าเอง ตอนนี้เจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้มีส่วนร่วมอยู่ในการพูดพล่ามไร้ประโยชน์หรือกล่าวสิ่งใดที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อการสร้างคริสตจักร สิ่งที่สำคัญคือการจัดหาให้กับพี่น้องชายหญิงของเจ้าด้วยประสบการณ์ที่สัมพันธ์กับชีวิตจริงของเจ้าหรือด้วยบันทึกเกี่ยวกับการที่เจ้าได้รับความกระจ่างเฉพาะพระพักตร์พระเจ้าและได้รู้จักตัวเจ้าเอง ผู้ใดก็ตามที่สามารถจัดหาสิ่งเหล่านี้ได้จะมีวุฒิภาวะ! ทุกวันนี้ พวกเจ้าบางคนยังคงไม่เกรงกลัว และไม่สำคัญว่าเราจะกล่าวสิ่งใด หรือเราจะกังวลมากเพียงใด เจ้าก็ยังคงไร้ความยำเกรง ตัวตนเก่าของเจ้าไม่ยอมให้ตัวมันเองถูกสัมผัสแม้แต่นิดเดียว ถ้าเช่นนั้นแล้วก็เพียงแค่ดำเนินชีวิตเช่นนั้นต่อไป! จงแค่รอคอยและดูว่าผู้ใดจะถูกทำให้ล่มจม! เจ้ากำลังคิดอยู่ตลอดเวลาถึงการคว้าโลกนี้ไว้ กำลังถวิลหาความมั่งคั่ง และกำลังรู้สึกถึงความผูกพันอันแนบแน่นกับบุตรชาย บุตรสาวและสามีของเจ้า ถ้าเช่นนั้น เจ้าก็สามารถเพียงรู้สึกผูกพันต่อไปได้เท่านั้น! ไม่ใช่ว่าคำพูดของเราไม่ได้ถูกกล่าวกับพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าก็แค่สามารถดำเนินการต่อไปอย่างไรก็ตามที่พวกเจ้าปรารถนาได้! ในอนาคตอันใกล้นี้ พวกเจ้าจะเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่าง แต่เมื่อถึงตอนนั้นมันก็จะสายเกินไปเสียแล้ว สิ่งเดียวที่คอยท่าพวกเจ้าอยู่คือการพิพากษา!

ก่อนหน้า:บทที่ 52

ถัดไป:บทที่ 54

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง