พระวจนะทรงปรากฏเป็นมนุษย์

สีเข้ม

ธีม

แบบอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างบรรทัด

ความกว้างของหน้า

ผลลัพธ์ 0 รายการ

ไม่พบผลลัพธ์

บทที่ 58

หลังจากที่ได้จับความเข้าใจในเจตนาของเราแล้ว เจ้าจะกลายเป็นสามารถคำนึงถึงภาระของเรา และเจ้าจะสามารถได้รับความสว่างและวิวรณ์ และได้มาซึ่งการปลดปล่อยกับอิสรภาพ นี่จะทำให้เราพึงพอใจและทำให้เจตจำนงที่เรามีสำหรับเจ้าได้รับการดำเนินการให้เสร็จสิ้น นำความเจริญใจมาสู่วิสุทธิชนทั้งปวง และทำให้ราชอาณาจักรของเราบนแผ่นดินโลกแน่วแน่และมั่นคง บัดนี้สิ่งสำคัญยิ่งยวดคือการจับความเข้าใจในเจตนาของเรา นี่คือเส้นทางที่พวกเจ้าควรเข้าสู่ และที่มากกว่านั้นคือ เป็นหน้าที่ที่ทุกบุคคลควรทำให้ลุล่วง

วจนะของเราเป็นยาดีที่เยียวยาโรคภัยไข้เจ็บทุกประเภท ตราบเท่าที่เจ้าเต็มใจในการมาเบื้องหน้าเรา เราจะรักษาเจ้าและอนุญาตให้เจ้ามองเห็นฤทธานุภาพสูงสุดของเรา กิจการอันมหัศจรรย์ของเรา ความชอบธรรมของเรา และบารมีของเรา ที่มากกว่านั้น เราจะให้เจ้าเห็นความเสื่อมทรามและความอ่อนแอทั้งหลายของพวกเจ้าเองแวบหนึ่ง เราเข้าใจทุกสภาพเงื่อนไขในตัวเจ้าอย่างสมบูรณ์ เจ้าทำสิ่งทั้งหลายภายในหัวใจของเจ้าเสมอ และไม่แสดงสิ่งเหล่านั้นให้เห็นภายนอก เราถึงกับชัดเจนยิ่งขึ้นเกี่ยวกับทุกๆ สิ่งที่เจ้าทำ อย่างไรก็ตาม เจ้าควรรู้ว่าสิ่งไหนที่เราสรรเสริญและสิ่งไหนที่เราไม่สรรเสริญ เจ้าควรแยกความต่างระหว่างสิ่งเหล่านี้อย่างชัดเจน และไม่ใช้ท่าทีที่ฉาบฉวยต่อเรื่องนี้

ในคำกล่าวว่า “พวกเราต้องแสดงให้เห็นการคำนึงถึงพระภาระของพระเจ้า” เจ้าก็เพียงปรนนิบัติแต่ปากเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เมื่อเจ้าประจันหน้าข้อเท็จจริงทั้งหลาย ถึงแม้เจ้ารู้ดีเต็มที่ว่าพระภาระของพระเจ้าคือสิ่งใด แต่เจ้าก็ไม่มีการคำนึงถึงสิ่งนั้นแต่อย่างใด เจ้าค่อนข้างหัวหมุนมึนงงและโง่เขลาอย่างแท้จริง และที่มากกว่านั้น เจ้าไม่รู้เท่าทันอย่างสุดขั้ว นี่อธิบายว่ามนุษย์ทั้งหลายยากที่จะจัดการด้วยเพียงใด ทั้งหมดที่พวกเขาทำคือส่งเสียงเป็นคำพูดที่ฟังดูดี เช่น “ฉันเพียงไม่สามารถจับความเข้าใจในเจตนารมณ์ของพระเจ้าเท่านั้น แต่หากฉันจับความเข้าใจได้สำเร็จ ฉันจะกระทำการอย่างสอดคล้องกับเจตนารมณ์นั้นอย่างแน่นอน” นี่ไม่ใช่สภาพเงื่อนไขตามจริงของพวกเจ้าหรือไร? แม้ว่าพวกเจ้าทั้งหมดรู้เจตนารมณ์ของพระเจ้า และพวกเจ้ารู้ว่าสิ่งใดคือสาเหตุของโรคภัยไข้เจ็บของพวกเจ้า แต่ปัญหาที่สำคัญยิ่งยวดคือว่าพวกเจ้าไม่เต็มใจที่จะปฏิบัติเลยต่างหาก นี่คือความลำบากยากเย็นที่ใหญ่หลวงที่สุดของพวกเจ้า หากพวกเจ้าไม่แก้ไขการนี้ในทันที มันจะเป็นเครื่องกีดกั้นขัดขวางที่หนักหนาที่สุดสำหรับชีวิตของพวกเจ้า

ก่อนหน้า:บทที่ 57

ถัดไป:บทที่ 42

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง