พระวจนะทรงปรากฏเป็นมนุษย์

สีเข้ม

ธีม

แบบอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างบรรทัด

ความกว้างของหน้า

ผลลัพธ์ 0 รายการ

ไม่พบผลลัพธ์

ไปสู่บั้นปลาย

เมื่อใดก็ตามที่พูดถึงเรื่องของบั้นปลาย พวกเจ้าให้ความจริงจังกับมันเป็นพิเศษ ยิ่งไปกว่านั้น มันเป็นบางสิ่งที่พวกเจ้าทุกคนมีความรู้สึกอ่อนไหวด้วยเป็นยิ่งนัก ผู้คนบางคนรอไม่ไหวที่จะโขกศีรษะของพวกเขากับพื้น หมอบคารวะเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า เพื่อให้ได้มาซึ่งบั้นปลายที่ดี เรารู้สึกได้อย่างเข้าใจในความกระหายร้อนรนของพวกเจ้า โดยไม่ต้องใช้คำพูดใดแสดงออกมา มันคงไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่พวกเจ้าไม่ต้องการให้เนื้อหนังของพวกเจ้าต้องตกอยู่ในความวิบัติ และที่เจ้าไม่ปรารถนากว่านั้นก็คือการดำดิ่งสู่การลงทัณฑ์อันไม่รู้จบในภายภาคหน้า พวกเจ้าหวังเพียงให้ตัวพวกเจ้าได้ใช้ชีวิตอย่างมีเสรีขึ้นอีกสักนิดและง่ายขึ้นอีกสักหน่อย ฉะนี้พวกเจ้าจึงรู้สึกอึดอัดปั่นป่วนเป็นพิเศษเมื่อใดก็ตามที่มีการพูดถึงเรื่องของบั้นปลาย ด้วยเกรงว่าหากเจ้าไม่ใส่ใจให้มากพอ เจ้าอาจทำให้พระเจ้าทรงขุ่นเคือง และด้วยเหตุนั้นจึงต้องรับผลการกระทำอันสาสมตามที่เจ้าสมควรได้รับ พวกเจ้าไม่ลังเลเลยที่จะยอมประนีประนอมด้วยความที่เห็นแก่บั้นปลายของพวกเจ้า และถึงขนาดที่พวกเจ้าหลายคนซึ่งเคยฉ้อฉลและกะล่อนเหลวไหลกลับกลายเป็นคนสุภาพและจริงใจเป็นพิเศษในบัดดล ภาพลักษณ์แห่งความจริงใจของพวกเจ้าทำให้ผู้คนจับใจจนเข้ากระดูกดำ แม้จะเป็นเช่นนั้นก็ตาม พวกเจ้าทุกคนต่างมีหัวใจอัน “สัตย์ซื่อ” และพวกเจ้าก็ได้เปิดเผยความลับในใจพวกเจ้ากับเราอย่างสม่ำเสมอโดยไม่ซ่อนงำสิ่งใดไว้เลย ไม่ว่าจะเป็นความเศร้าโศก ความหลอกลวง หรือการอุทิศตน โดยรวมแล้ว พวกเจ้าได้ “สารภาพ” สิ่งที่อยู่ภายในซอกมุมซึ่งลึกที่สุดของธรรมชาติอันแท้จริงของพวกเจ้าต่อเราอย่างซื่อสัตย์ตรงไปตรงมายิ่งนัก แน่นอนว่าเราไม่เคยเลี่ยงอ้อมสิ่งเหล่านี้เลย เพราะสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดกลายเป็นความคุ้นชินเกินไปเสียแล้วสำหรับเรา พวกเจ้าคงเลือกตะลุยทะเลเพลิงด้วยหวังในเรื่องบั้นปลายมากกว่าจะเลือกเสียผมสักเส้นเพื่อให้ได้การยอมรับจากพระเจ้า ไม่ใช่ว่าเราเคร่งครัดในหลักการกับพวกเจ้าจนเกินไป หากแต่เป็นเพราะพวกเจ้าขาดหัวใจแห่งการอุทิศตนจนเกินกว่าที่จะมาเผชิญหน้าโดยตรงกับทุกอย่างที่เราทำ พวกเจ้าอาจไม่เข้าใจสิ่งที่เราเพิ่งเอ่ยไป ฉะนั้น ให้เราเตรียมคำอธิบายอย่างง่ายให้แก่พวกเจ้าดังนี้ สิ่งที่พวกเจ้าจำเป็นต้องมีไม่ใช่ความจริงหรือชีวิต ไม่ใช่หลักการเรื่องการประพฤติปฏิบัติของพวกเจ้า และที่ยิ่งไม่ใช่ก็คืองานอันอุตสาหะถี่ถ้วนของเรา หากแต่สิ่งที่พวกเจ้าต้องการคือทุกสิ่งที่พวกเจ้ามีอยู่แล้วในเนื้อหนัง นั่นก็คือ ความมั่งคั่ง สถานะ ครอบครัว ชีวิตสมรส และอื่น ๆ พวกเจ้าไม่ได้ให้ความสำคัญกับงานและคำพูดของเราโดยสิ้นเชิง ดังนั้นเราจึงสามารถสรุปรวบรวมความเชื่อของพวกเจ้าได้เป็นคำหนึ่งคำ นั่นก็คือ ขอไปที พวกเจ้าจะพยายามทุกวิถีทางเพื่อให้สัมฤทธิ์ผลในสิ่งที่พวกเจ้าอุทิศตัวให้อย่างยิ่งยวด แต่เราพบแล้วว่าพวกเจ้าจะไม่ทำสิ่งเดียวกันเพื่อเห็นแก่ประโยชน์ในเรื่องต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับความเชื่อซึ่งมีต่อพระเจ้า พวกเจ้ากลับเพียงแต่อุทิศตัวมากกว่าคนอื่น และจริงจังแน่วแน่กว่าคนอื่นเมื่อเทียบกัน นี่คือเหตุที่เรากล่าวว่าคนที่ขาดหัวใจแห่งความจริงใจสุดซึ้งคือคนที่ล้มเหลวในความเชื่อที่มีต่อพระเจ้า จงคิดให้ถ้วนถี่เถิด—มีคนล้มเหลวมากมายในหมู่พวกเจ้าใช่หรือไม่ ?

พวกเจ้าควรรู้ไว้ว่าความสำเร็จในเรื่องความเชื่อที่มีต่อพระเจ้านั้น สัมฤทธิ์ได้ด้วยผลแห่งการกระทำของตัวผู้คนเอง เมื่อผู้คนทำไม่สำเร็จ แต่กลับล้มเหลว นั่นก็เป็นเพราะการกระทำของพวกเขาเองเช่นกัน และไม่มีปัจจัยอื่นใดเลยที่มีบทบาทเกี่ยวข้อง เราเชื่อว่าพวกเจ้าจะทำทุกอย่างที่จำเป็นเพื่อที่จะสัมฤทธิ์ผลในบางสิ่งซึ่งยากเย็นยิ่งกว่าและนำมาซึ่งความทุกข์ทรมานยิ่งกว่าการเชื่อในพระเจ้า และเชื่อว่าพวกเจ้าจะให้ความจริงจังในสิ่งนั้นเป็นอย่างยิ่ง จริงจังมากเสียจนพวกเจ้าจะไม่เต็มใจยอมผ่อนปรนในความผิดพลาดใด ๆ เลย เหล่านี้คือความพยายามอันไม่ย่นย่อประเภทต่าง ๆ ที่พวกเจ้าทุกคนนำมาใส่ให้กับชีวิตของตัวเอง พวกเจ้าถึงกับสามารถลวงหลอกภาคมนุษย์ของเราได้ภายใต้พฤติการณ์ที่พวกเจ้าจะไม่หลอกลวงสมาชิกคนใดในครอบครัวของเจ้าเอง นี่คือพฤติกรรมอันสม่ำเสมอของพวกเจ้า และเป็นหลักการในการดำรงชีวิตของพวกเจ้า พวกเจ้าไม่ได้ยังคงกำลังฉายภาพโฉมหน้าอันจอมปลอมมาหลอกเราเพื่อประโยชน์ในบั้นปลายของพวกเจ้า เพื่อที่บั้นปลายของพวกเจ้าจะได้สวยงามเพียบพร้อมและเป็นไปตามที่พวกเจ้าอยากได้อยากมีทั้งหมดหรอกหรือ ? เราตระหนักรู้ว่าการอุทิศตนของพวกเจ้าเป็นไปแบบชั่วคราว เช่นเดียวกับความจริงใจของเจ้านั่นเอง มิใช่หรือว่าปณิธานของพวกเจ้าและราคาที่พวกเจ้าจ่ายไปนั้น เป็นไปเพื่อการในปัจจุบันเท่านั้น หาใช่เพื่อการในอนาคตไม่ ? พวกเจ้าต้องการเพียงทุ่มแรงความพยายามเฮือกสุดท้ายเพื่อกระเสือกกระสนไปรักษาบั้นปลายอันสวยงามเอาไว้ ด้วยจุดมุ่งหมายในการต่อรองแลกเปลี่ยนเพียงอย่างเดียวเท่านั้น พวกเจ้าไม่ได้พยายามครั้งนี้เพื่อหลีกเลี่ยงการกลายเป็นหนี้ความจริง และยิ่งไม่ใช่เพื่อการตอบแทนเราสำหรับราคาที่เราได้จ่ายไป กล่าวให้สั้นก็คือ พวกเจ้าเต็มใจแค่ใช้กุศโลบายอันแยบยลเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่พวกเจ้าต้องการ แต่จะไม่ต่อสู้แบบเปิดเผยเพื่อให้ได้มา นี่มิใช่ความปรารถนาจากใจจริงของพวกเจ้าหรอกหรือ ? พวกเจ้าต้องไม่ปิดบังตัวเอง และต้องไม่ทำให้สมองของพวกเจ้าวนเวียนอยู่กับเรื่องของบั้นปลายจนถึงขนาดที่พวกเจ้ากินไม่ได้นอนไม่หลับ ไม่จริงหรอกหรือว่าบทอวสานของพวกเจ้าจะถูกกำหนดไว้เรียบร้อยแล้วในท้ายที่สุด ? พวกเจ้าแต่ละคนควรประกอบหน้าที่ของตนเองอย่างสุดความสามารถ ด้วยหัวใจอันเปิดกว้างและสัตย์จริง และเต็มใจจะจ่ายราคาใดก็ตามเท่าที่จำเป็น ดังที่พวกเจ้าได้พูดกันไว้ว่า เมื่อวันนั้นมาถึง พระเจ้าจะไม่ทรงขาดตกบกพร่องต่อใครก็ตามที่ได้ทนทุกข์ทรมานหรือได้ยอมจ่ายเพื่อพระองค์ ความเชื่อมั่นอันแรงกลาเช่นนี้คือสิ่งที่ควรค่ายึดถือไว้ และถูกต้องแล้วที่พวกเจ้าไม่ควรจะลืมมันไป ด้วยวิธีนี้เท่านั้น เราจึงจะสามารถสบายใจได้ในเรื่องเกี่ยวกับพวกเจ้า มิเช่นนั้น พวกเจ้าจะเป็นผู้คนที่ทำให้เราไม่อาจสบายใจได้เลยตลอดกาล และเจ้าจะกลายเป็นวัตถุทั้งหลายที่เราไม่พิสมัยไปตลอดกาล หากพวกเจ้าทุกคนสามารถทำตามมโนสำนึกของตัวเองและทำเพื่อเราอย่างสุดความสามารถโดยไม่เหลือเผื่อแรงเผื่อใจไปจากงานของเรา และอุทิศแรงกายแรงใจของเจ้าให้กับงานข่าวประเสริฐของเราไปชั่วชีวิต เช่นนี้แล้ว มีหรือที่ใจของเราจะไม่ลิงโลดบ่อยครั้งเพราะความยินดี แทนพวกเจ้า ? เช่นนี้แล้ว เราจึงจะสามารถโล่งใจในเรื่องของพวกเจ้าได้ใช่หรือไม่ ? เป็นความน่าละอายที่สิ่งที่พวกเจ้าทำได้นั้นเป็นเพียงเศษเสี้ยวอันน้อยนิดจนน่าเสียดายของสิ่งที่เราคาดหวัง เมื่อเป็นกรณีนี้ พวกเจ้ากล้าดีอย่างไรจึงมาแสวงหาสิ่งที่พวกเจ้าหวังเอาจากเรา ?

บั้นปลายและชะตากรรมของพวกเจ้ามีความสำคัญยิ่งต่อพวกเจ้า—เป็นสิ่งที่สร้างความกังวลมหันต์ พวกเจ้าเชื่อว่า หากเจ้าไม่ทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยความระมัดระวังยิ่งแล้ว ย่อมจะหมายความว่าพวกเจ้าจบแล้วที่จะได้มีบั้นปลาย และเจ้าได้ทำลายชะตากรรมของตัวเจ้าเองไปแล้ว แต่พวกเจ้าเคยเห็นหรือไม่ว่า คนที่ใช้ความพยายามจนหมดสิ้นไปเพื่อบั้นปลายของพวกเขาแต่เพียงอย่างเดียวนั้น เป็นการออกแรงโดยเปล่าประโยชน์ ? ความพยายามเหล่านั้นไม่จริงแท้ หากแต่เป็นความจอมปลอมและการหลอกลวง หากเป็นกรณีนี้แล้ว พวกที่ทำงานเพียงเพื่อเห็นแก่บั้นปลายของพวกเขานั้น ย่อมหมิ่นเหม่เต็มทีที่จะก้าวไปสู่ความพ่ายแพ้นัดสุดท้ายของพวกเขา ด้วยว่าความล้มเหลวอันเกี่ยวกับความเชื่อที่มีต่อพระเจ้านั้นเป็นไปเพราะความหลอกลวง เราได้กล่าวไปก่อนหน้านี้แล้วว่าเราไม่ชื่นชอบที่จะได้รับการเยินยอหรือประจบสอพลอ หรือการปรนนิบัติด้วยความกุลีกุจอ เราชอบคนสัตย์ซื่อที่เผชิญกับความจริงของเราและความคาดหวังของเรา ที่มากไปกว่านั้น เราชอบเวลาที่ผู้คนสามารถแสดงให้เห็นความอาทรและความคำนึงถึงหัวใจของเราเป็นที่สุด และชอบเวลาที่พวกเขาสามารถสละได้ทุกสิ่งเพื่อเรา เช่นนี้เท่านั้นเราจึงจะสบายใจ ณ ขณะนี้ เรื่องเกี่ยวกับพวกเจ้าที่เราไม่ชอบนั้นมีมากเพียงใดกันเล่า ? เรื่องที่เราชอบเกี่ยวกับพวกเจ้าล่ะมีมากเพียงใด ? เป็นไปได้หรือ ที่ไม่มีพวกเจ้าคนใดเลยที่ตระหนักถึงการสำแดงความอัปลักษณ์สารพัดแบบทั้งหมดที่พวกเจ้าเผยออกมาด้วยหวังประโยชน์ในบั้นปลายของพวกเจ้า ?

ในหัวใจของเรา เราไม่ได้ปรารถนาจะทำร้ายหัวใจดวงใดที่คิดบวกและทะเยอทะยานใฝ่สูง และเรายิ่งไม่ปรารถนาจะบั่นทอนแรงกายแรงใจของใครที่ประกอบหน้าที่ของตนโดยสัตย์ซื่อ กระนั้น เราก็ต้องย้ำเตือนพวกเจ้าแต่ละคนถึงความขาดตกบกพร่องและดวงวิญญาณอันโสมมที่อยู่ในซอกมุมที่ลึกที่สุดของหัวใจพวกเจ้า เราทำเช่นนี้ด้วยหวังว่าพวกเจ้าจะสามารถเปิดหัวใจที่แท้จริงเมื่ออยู่ต่อหน้าวจนะแห่งเรา เพราะสิ่งที่เราเกลียดชังที่สุดนั้นคือความลวงหลอกที่ผู้คนมีต่อเรา เราหวังเพียงว่า ในช่วงระยะสุดท้ายแห่งงานของเรา พวกเจ้าจะให้ผลงานที่ดีเด่นที่สุด และพวกเจ้าจะอุทิศตัวของพวกเจ้าทั้งดวงใจ หาใช่เพียงครึ่งใจอีกต่อไป แน่นอนว่าเราเองก็หวังให้พวกเจ้าทุกคนสามารถมีบั้นปลายที่ดี แต่แม้จะเป็นเช่นนั้น เราก็ยังมีข้อพึงประสงค์ของเรา นั่นคือ พวกเจ้าต้องตัดสินใจให้ดีที่สุดในการสละอุทิศครั้งสุดท้ายและครั้งเดียวเท่านั้นของเจ้าให้แก่เราจนหมดสิ้น หากบางคนไม่อุทิศตัวจนหมดสิ้นแล้ว เขาผู้นั้นก็จะตกเป็นสมบัติของซาตานอย่างแน่นอน และเราจะไม่เก็บเขาไว้ใช้งานอีกต่อไป แต่จะส่งเขากลับบ้านไปให้พ่อแม่ของเขาดูแล งานของเราคือความช่วยเหลืออันยิ่งใหญ่สำหรับพวกเจ้า สิ่งที่เราหวังจะได้จากพวกเจ้าคือหัวใจที่สัตย์ซื่อและที่ทะเยอทะยานใฝ่สูง แต่จนบัดนี้แล้ว มือของเราก็ยังว่างเปล่า จงคิดดูเถิด หากวันหนึ่งเรายังโศกสลดเป็นนักหนาเกินขอบเขตที่จะหาคำมาพูดบอกแล้ว ท่าทีของเราต่อพวกเจ้าจะเป็นอย่างไร ? ถึงตอนนั้น เราจะยังเป็นมิตรต่อเจ้าเหมือนที่เราเป็นในตอนนี้หรือไม่ ? ถึงตอนนั้นแล้ว ใจของเราจะยังสงบนิ่งได้เท่าตอนนี้หรือไม่ ? พวกเจ้าเข้าใจความรู้สึกของคนที่ไถพรวนผืนนาอย่างอุตสาหะถี่ถ้วน แต่ก็ยังเก็บเกี่ยวข้าวไม่ได้แม้สักเม็ดหรือไม่ ? พวกเจ้าเข้าใจหรือไม่ว่าหัวใจของคนคนหนึ่งจะบาดเจ็บเพียงไหนเมื่อถูกทุบตีอย่างรุนแรงสาหัส ? พวกเจ้าสามารถลิ้มรสความขมขื่นของคนคนหนึ่งที่เคยเปี่ยมด้วยความหวัง แต่ต้องจากไปด้วยความร้าวฉานหรือไม่ ? พวกเจ้าเคยเห็นความโกรธเกรี้ยวที่แผ่ออกมาจากคนที่ถูกยั่วยุอารมณ์หรือไม่ ? พวกเจ้าสามารถรู้ถึงความกระหายต่อการล้างแค้นของคนที่ได้รับการปฏิบัติด้วยความเป็นปฏิปักษ์และการลวงหลอกหรือไม่ ? หากพวกเจ้าเข้าใจความรู้สึกนึกคิดของผู้คนเหล่านี้แล้ว เราก็คิดว่าคงไม่ยากนักกับการที่พวกเจ้าจะจินตนาการถึงท่าทีที่พระเจ้าจะมีต่อพวกเจ้าในช่วงเวลาแห่งการลงทัณฑ์อันรุนแรงสาสมของพระองค์ ! ท้ายที่สุด เราหวังให้พวกเจ้าทุกคนทุ่มความพยายามจริงจังเพื่อบั้นปลายของพวกเจ้าเอง แต่กระนั้น เจ้าก็ไม่ควรใช้กลวิธีลวงหลอกเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามนั้น มิฉะนั้นแล้ว ใจของเราก็จะยังผิดหวังในตัวพวกเจ้าต่อไป และความผิดหวังเช่นนี้นำไปสู่สิ่งใดหรือ ? พวกเจ้าไม่ได้กำลังหลอกตัวเองอยู่หรอกหรือ ? พวกที่ขบคิดถึงบั้นปลายของตัวเองแต่ก็ยังทำลายมันนั้น เป็นผู้คนที่สามารถได้รับการช่วยให้รอดน้อยที่สุด ต่อให้เขากำลังจะกลายเป็นคนที่ถูกทำให้โกรธเกรี้ยวฉุนเฉียว ใครเล่าจะใส่ใจเวทนาคนแบบนี้ ? สรุปโดยรวมแล้ว เรายังคงหวังให้พวกเจ้าได้มีบั้นปลายที่ดีและเหมาะสม และยิ่งไปกว่านั้น เราหวังว่าจะไม่มีพวกเจ้าคนใดต้องตกไปอยู่ในความวิบัติ

ก่อนหน้า:เจ้าจงรักภักดีต่อใคร?

ถัดไป:การตักเตือนสามประการ

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง