ในกาลที่พระเจ้ายังไม่ทรงบังเกิดเป็นมนุษย์

การวัดว่ามนุษย์ต่อต้านพระเจ้าหรือไม่นั้น

มีพื้นฐานจากการที่มนุษย์นมัสการและชื่นชมบูชา

พระเจ้าผู้ไม่ทรงปรากฏแก่ตาบนสวรรค์หรือไม่

การต่อต้านพระเจ้าซึ่งมีการให้คำนิยามในเวลานั้น

ไม่เป็นไปในวิถีทางที่สัมพันธ์กับชีวิตจริงมากนัก

การต่อต้านพระเจ้าซึ่งมีการให้คำนิยามในเวลานั้น

ไม่เป็นไปในวิถีทางที่สัมพันธ์กับชีวิตจริงมากนัก

เพราะมนุษย์ไม่สามารถมองเห็นพระเจ้า

อีกทั้งเขาไม่รู้ว่าพระฉายาของพระเจ้าเป็นอย่างไร

หรือพระองค์ทรงพระราชกิจและตรัสอย่างไร

มนุษย์ไม่มีมโนคติที่หลงผิดเกี่ยวกับพระเจ้าเลยไม่ว่าอะไรก็ตาม

และเขาเชื่อในพระเจ้าอย่างคลุมเครือ

เพราะพระเจ้ายังไม่เคยปรากฏต่อมนุษย์

ดังนั้น ไม่สำคัญว่ามนุษย์ได้เชื่อในพระเจ้าในจินตนาการของเขาอย่างไรก็ตาม

พระเจ้าก็มิได้ทรงกล่าวโทษมนุษย์หรือทรงเรียกร้องจากเขามากเกินไปนัก

เพราะมนุษย์ไม่สามารถมองเห็นพระเจ้าได้โดยสิ้นเชิง

ครั้นพระเจ้าทรงบังเกิดเป็นมนุษย์และเสด็จมาทรงพระราชกิจท่ามกลางมนุษย์

ทุกคนมองเห็นพระองค์และได้สดับรับฟังพระวจนะของพระองค์

และทั้งหมดมองเห็นกิจการที่พระเจ้าทรงพระราชกิจ

จากภายในพระวรกายมนุษย์ของพระองค์

ณ ขณะนั้นเอง มโนคติที่หลงผิดของมนุษย์ทุกคนจึงปลาสนาการไป

สำหรับผู้ที่เคยเห็นพระเจ้าซึ่งทรงปรากฏเป็นมนุษย์แล้วนั้น

พวกเขาจะไม่ถูกกล่าวโทษหากพวกเขาเต็มใจเชื่อฟังพระองค์

ในขณะที่พวกซึ่งยืนต้านพระองค์อย่างมีจุดประสงค์

จะถูกถือว่าเป็นผู้ต่อต้านพระเจ้า

ผู้คนดังกล่าวคือศัตรูของพระคริสต์

เป็นศัตรูที่ตั้งใจยืนต้านพระเจ้า

พวกที่เก็บงำมโนคติที่หลงผิดเกี่ยวกับพระเจ้าเอาไว้

แต่ยังคงพร้อมและเต็มใจจะเชื่อฟังพระองค์

จะไม่ถูกกล่าวโทษ

พระเจ้าทรงกล่าวโทษมนุษย์ตามพื้นฐานของเจตนาและการกระทำของมนุษย์

ไม่ใช่เพราะความคิดและแนวคิดของเขา

หากพระองค์ทรงกล่าวโทษมนุษย์ตามพื้นฐานของความคิดและแนวคิดของเขา

เช่นนั้นแล้วจะไม่มีสักคนที่สามารถ

หนีพ้นจากพระหัตถ์อันพิโรธของพระองค์ไปได้

พวกที่ตั้งใจยืนต้านพระเจ้าผู้ทรงจุติเป็นมนุษย์

จะถูกลงโทษสำหรับความไม่เชื่อฟังของพวกเขา

จากการพิจารณาผู้คนเหล่านี้ที่ตั้งใจยืนต้านพระเจ้า

การต่อต้านของพวกเขามีต้นกำเนิดมาจากข้อเท็จจริงว่า

พวกเขาเก็บงำมโนคติที่หลงผิดเกี่ยวกับพระเจ้าเอาไว้

ซึ่งนำพวกเขาไปสู่การทำการกระทำทั้งหลายอันขัดขวางต่อพระราชกิจของพระเจ้าตามมา

ผู้คนเหล่านี้เจตนาต้านทานและทำลายพระราชกิจของพระเจ้า

พวกเขาไม่เพียงมีมโนคติที่หลงผิดเกี่ยวกับพระเจ้า

แต่พวกเขายังทำกิจกรรมทั้งหลายอันขัดขวางต่อพระราชกิจของพระองค์อีกเช่นกัน

และด้วยเหตุผลนี้ผู้คนประเภทนี้จะถูกกล่าวโทษ

บรรดาผู้ที่ไม่ได้ตั้งใจขัดขวางพระราชกิจของพระเจ้า

จะไม่ถูกกล่าวโทษว่าเป็นเหล่าคนบาป

เพราะพวกเขาสามารถเชื่อฟังได้อย่างเต็มใจ

และไม่ทำกิจกรรมทั้งหลายที่เป็นสาเหตุของการขัดขวางและการรบกวน

ผู้คนเช่นนี้จะไม่ถูกกล่าวโทษ

จาก ติดตามพระเมษโปดกและขับร้องบทเพลงใหม่ๆ