ในระหว่างที่พระเจ้าทรงช่วยมนุษย์ให้รอด พระองค์ประทานมาตรฐานขั้นต่ำใดให้แก่ผู้คน โดยไม่คำนึงว่าพวกเขาจะเป็นกบฏเพียงใด หรืออุปนิสัยของพวกเขาจะเสื่อมทรามอย่างลึกซึ้งขนาดไหน? กล่าวคือ ภายใต้รูปการณ์แวดล้อมใดที่พระเจ้าทรงทอดทิ้งและกำจัดผู้คนออกไป? อะไรคือมาตรฐานขั้นต่ำที่สุดที่เจ้าต้องบรรลุเพื่อให้พระเจ้าทรงเก็บเจ้าไว้และไม่กำจัดเจ้า? นี่คือสิ่งที่ประชากรที่พระเจ้าทรงเลือกสรรทุกคนต้องเข้าใจอย่างชัดเจน ประการแรก จงอย่าปฏิเสธพระเจ้า—นี่คือเงื่อนไขพื้นฐานที่สุด สิ่งที่หมายถึงการไม่ปฏิเสธพระเจ้านั้นมีเนื้อหาที่สัมพันธ์กับชีวิตจริง นั่นไม่ใช่เพียงการยอมรับรู้ว่ามีพระเจ้าพระองค์หนึ่งสถิตอยู่บนท้องฟ้า หรือพระเจ้าได้ทรงบังเกิดเป็นมนุษย์ หรือว่าพระนามของพระเจ้าคือพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ นี่ย่อมไม่เพียงพอ การนี้ไม่ถึงมาตรฐานของการเชื่อในพระเจ้า อย่างน้อยที่สุด เจ้าต้องตระหนักว่าพระเจ้าผู้ประสูติเป็นมนุษย์คือพระเจ้าผู้ทรงสัมพันธ์กับชีวิตจริง เจ้าต้องไม่สงสัยหรือตัดสิน เจ้าต้องสามารถนบนอบแม้เจ้าจะมีมโนคติอันหลงผิดก็ตาม—นี่คือมาตรฐานของการเชื่อในพระเจ้า ด้วยการบรรลุถึงมาตรฐานนี้เท่านั้น พระเจ้าจึงจะทรงยอมรับว่าเจ้าคือคนที่เชื่อในพระองค์ พระเจ้าทรงมีมาตรฐานขั้นต่ำสำหรับผู้คนสามประการเป็นอย่างน้อย มาตรฐานขั้นต่ำประการแรก พวกเขาต้องยอมรับพระองค์ เชื่อในพระองค์ และติดตามพระองค์ พวกเขาต้องเป็นผู้เชื่อในพระเจ้าอย่างจริงใจ พวกเขาต้องทำหน้าที่ของตนอย่างสุดความสามารถ และพวกเขาต้องไม่ทำชั่วหรือก่อให้เกิดการก่อกวน นี่คือมาตรฐานขั้นต่ำประการแรก มาตรฐานขั้นต่ำประการที่สอง ในครรลองของการติดตามพระเจ้า อย่างน้อยที่สุด พวกเขาต้องไม่ละทิ้งหน้าที่ของตน พวกเขาต้องเชื่อฟังและนบนอบขณะปฏิบัติหน้าที่ของตน สัมฤทธิ์ผลลัพธ์โดยเฉลี่ยในหน้าที่ และอย่างน้อยที่สุด ลงแรงเพื่อให้ถึงมาตรฐานซึ่งเป็นที่ยอมรับ นี่คือมาตรฐานขั้นต่ำประการที่สอง มาตรฐานขั้นต่ำประการที่สาม ความเป็นมนุษย์ของพวกเขาต้องได้มาตรฐาน พวกเขาต้องได้รับการพิจารณาว่าเป็นคนดี หรืออย่างน้อยที่สุด ก็เป็นผู้คนที่มีมโนธรรมและเหตุผล โดยพื้นฐานแล้ว พวกเขาควรที่จะสามารถเข้ากันได้กับประชากรที่พระเจ้าทรงเลือกสรรส่วนใหญ่ และไม่เป็นปลาเน่า อย่างน้อยที่สุด ผู้คนเช่นนี้ก็ไม่ใช่ผู้คนที่ชั่วหรือไม่ดี นี่คือมาตรฐานขั้นต่ำประการที่สาม หากใครบางคนไม่สามารถยอมรับความจริงได้ และไม่ยอมปฏิบัติหน้าที่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม เช่นนั้นแล้ว พวกเขาย่อมไม่ใช่ผู้เชื่อในพระเจ้าที่แท้จริง—อย่างน้อยที่สุด ความเป็นมนุษย์ของพวกเขาก็ไม่ได้มาตรฐาน นี่หมายความว่าพวกเขาได้จมต่ำลงกว่ามาตรฐานขั้นต่ำและต้องถูกกำจัด บรรดาผู้ที่มีความเป็นมนุษย์ที่ไม่ดี ผู้ที่ไม่สามารถยอมรับความจริงได้เลยแม้แต่น้อย ผู้ที่ก่อให้เกิดการก่อกวนและการขัดขวาง และไม่เล่นบทบาทที่เป็นบวกในคริสตจักรทั้งหมด อาจถูกจำแนกเป็นผู้คนที่ชั่ว ใครบางคนที่ไม่สามารถเข้ากันได้กับผู้คนส่วนใหญ่คือปลาเน่า เป็นคนชั่ว และยิ่งไปกว่านั้นคือ พวกเขาคือคนบางคนที่ได้จมต่ำลงกว่าบรรทัดฐานและควรถูกกำจัดออกไป คนชั่วและศัตรูของพระคริสต์เหล่านั้นอาจปฏิบัติหน้าที่ ทว่าพวกเขาเพียงก่อให้เกิดการขัดขวาง การก่อกวน การทำลายล้าง และทำชั่ว—พระเจ้าจะประสงค์ผู้คนเยี่ยงนี้ได้หรือ? พวกเขากำลังปฏิบัติหน้าที่ของตนอยู่หรือไม่? (พวกเขาไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่ของตน) ในสายพระเนตรของพระเจ้า การกระทำของพวกเขาได้ฝ่าฝืนมาตรฐานขั้นต่ำไปแล้ว พวกเขาไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ของตนได้ และความเสียหายที่พวกเขาก่อให้เกิดขึ้นนั้นเกินกว่าหน้าที่ใดก็ตามที่พวกเขาปฏิบัติเสียอีก ดังนั้นพวกเขาจึงต้องถูกชำระออกจากคริสตจักร นี่คือหลักธรรมที่ผู้คนได้รับการปฏิบัติในพระนิเวศของพระเจ้าไม่ใช่หรือ? มีใครเคยถูกเอาตัวออกไปเพราะพวกเขาอยู่ในสภาวะที่ย่ำแย่ชั่วขณะหนึ่ง และรู้สึกเป็นลบและอ่อนแอหรือไม่? มีใครเคยถูกให้หยุดปฏิบัติหน้าที่ของตนเพราะพวกเขาทำอย่างสุกเอาเผากินเล็กน้อยเป็นบางโอกาสและไม่ปฏิบัติหน้าที่ให้ดีบ้างหรือเปล่า? มีใครเคยถูกเอาตัวออกไปเพราะพวกเขาสัมฤทธิ์ผลลัพธ์อันต่ำต้อยในหน้าที่ของตน หรือเพราะพวกเขาเผยความคิดหรือแนวคิดบางอย่างที่ไม่ดีหรือไม่? มีใครเคยถูกเอาตัวออกไปเพราะพวกเขามีวุฒิภาวะอ่อนด้อย รวมถึงมีมโนคติอันหลงผิดและความสงสัยเกี่ยวกับพระเจ้าเกิดขึ้นในตัวพวกเขาหรือเปล่า? (ไม่มี) เช่นนั้นแล้ว หลักธรรมแห่งพระนิเวศของพระเจ้าในการเอาผู้คนออกไปคืออะไร? ผู้คนแบบไหนที่ถูกเอาตัวออกไปและถูกให้หยุดปฏิบัติหน้าที่ของตน? (พวกที่การลงแรงของพวกเขาก่อให้เกิดความเสียหายมากกว่าผลดี และพวกที่ก่อให้เกิดการขัดขวางและการก่อกวนมาโดยตลอด) คนประเภทนี้ไม่คู่ควรต่อการปฏิบัติหน้าที่ นี่ไม่ได้หมายความว่าใครบางคนมีอคติกับพวกเขาหรือจำกัดพวกเขาและเอาพวกเขาออกไปเพราะความพยาบาทส่วนตัว แต่นั่นหมายความว่าพวกเขาไม่มีผลลัพธ์ใดๆ ในหน้าที่ของตน และพวกเขาก่อให้เกิดการขัดขวางและการก่อกวน พวกเขาถูกเอาตัวออกไปก็เพราะพวกเขาไม่คู่ควรกับการปฏิบัติหน้าที่อย่างแท้จริง การนี้เป็นไปโดยสอดคล้องกับหลักธรรมความจริง หลักธรรมที่พระนิเวศของพระเจ้าใช้รับมือและปฏิบัติต่อผู้คนล้วนเป็นธรรม พระนิเวศของพระเจ้าไม่พยายามจ้องจับผิดผู้คน ทำเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ หรือก่อความวุ่นวายโดยไม่มีเหตุผล พวกเจ้าต้องเชื่อว่าพระนิเวศของพระเจ้าถูกปกครองโดยความจริง แน่นอนว่า ผู้คนบางคนที่ถูกเอาตัวออกไปแล้วอาจยังคงมีความหวังที่จะได้รับความรอดหากพวกเขาสามารถยอมรับความจริงได้ และกลับใจต่อพระเจ้าอย่างจริงใจ แต่พวกผู้ไม่เชื่อและคนชั่วที่ไม่สามารถยอมรับความจริงได้แม้เพียงเล็กน้อย พวกที่ขาดมโนธรรมและเหตุผล จะถูกกำจัดออกไปตลอดกาลหลังจากที่พวกเขาถูกเผยออกมา นี่คือความชอบธรรมของพระเจ้า