01บุคคลประเภทใดที่สามารถเข้าไปในอาณาจักรสวรรค์ได้

ผู้คนจำนวนมากคิดว่าโดยการเชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้าและได้รับการอภัยต่อบาปของพวกเขา พวกเขาก็ได้รับการช่วยให้รอดแล้วโดยพระคุณ พวกเขาคิดว่าโดยการทำงานหนักเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า โดยการทำการพลีอุทิศและสละตนเอง ว่าถึงแม้ว่าพวกเขายังไม่ได้หลีกหนีพันธนาการของบาป เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จมา พวกเขาจะถูกรับขึ้นไปสู่อาณาจักรสวรรค์ แต่เป็นกรณีนั้นอย่างแท้จริงหรือ? พระเจ้าตรัสว่า “เพราะฉะนั้นเจ้าจึงต้องบริสุทธิ์ เพราะเราบริสุทธิ์(เลวีนิติ 11:45) พระเจ้าทรงชอบธรรมและบริสุทธิ์ ดังนั้นพระองค์จะทรงอนุญาตให้ผู้คนที่กำลังกระทำบาปอยู่ตลอดเวลาเข้าไปในราชอาณาจักรของพระองค์ได้อย่างไร? อันที่จริงแล้วบุคคลประเภทใดที่สามารถเข้าสู่อาณาจักรสวรรค์ได้?

ข้อพระคัมภีร์สำหรับอ้างอิง

“เราบอกความจริงกับท่านว่า ทุกคนที่ทำบาปก็เป็นทาสของบาป ทาสอยู่ในบ้านเพียงชั่วคราว บุตรต่างหากที่อยู่ตลอดไป” (ยอห์น 8:34–35)

“ไม่ใช่ทุกคนที่เรียกเราว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ จะได้เข้าในแผ่นดินสวรรค์ แต่ผู้ที่ปฏิบัติตามพระทัยพระบิดาของเรา ผู้สถิตในสวรรค์จึงจะเข้าได้ เมื่อถึงวันนั้นจะมีคนจำนวนมากร้องแก่เราว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ได้เผยพระวจนะในพระนามของพระองค์ และได้ขับผีออกในพระนามของพระองค์ และได้ทำการแห่งฤทธานุภาพมากมายในพระนามของพระองค์ไม่ใช่หรือ?’ เมื่อนั้นเราจะกล่าวแก่พวกเขาว่า ‘เราไม่เคยรู้จักพวกเจ้าเลย เจ้าผู้ทำความชั่ว จงไปเสียให้พ้นหน้าเรา’” (มัทธิว 7:21–23)

“เพราะเราคือยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า จงชำระตัวให้บริสุทธิ์เพื่อเจ้าจะบริสุทธิ์ เพราะเราบริสุทธิ์ เจ้าอย่าทำตัวให้เป็นมลทินด้วยบรรดาสัตว์เล็กที่เคลื่อนไปเป็นฝูงๆ บนแผ่นดิน” (เลวีนิติ 11:44)

“เราบอกความจริงกับท่านทั้งหลายว่า ถ้าพวกท่านไม่กลับใจและเป็นเหมือนเด็กเล็กๆ ก็จะเข้าในแผ่นดินสวรรค์ไม่ได้เลย” (มัทธิว 18:3)

“คนเหล่านี้เป็นคนที่ไม่มีมลทินกับผู้หญิง เพราะว่าพวกเขาเป็นพรหมจารี เป็นพวกที่ติดตามพระเมษโปดกไม่ว่าพระองค์จะเสด็จไปที่ไหน พวกเขาเป็นผู้ที่ได้รับการไถ่แล้วจากมวลมนุษย์เพื่อเป็นผลแรกถวายแด่พระเจ้าและแด่พระเมษโปดก” (วิวรณ์ 14:4)

“คนทั้งหลายที่ชำระล้างเสื้อผ้าของตนก็เป็นสุข เพื่อว่าพวกเขาจะมีสิทธิ์ในต้นไม้แห่งชีวิต และเข้าไปในนครนั้นโดยทางประตูได้” (วิวรณ์ 22:14)

02เส้นทางเดียวเท่านั้นที่จะเข้าไปในอาณาจักรสวรรค์

พระราชกิจแห่งการไถ่ขององค์พระเยซูเจ้าให้อภัยต่อบาปของมนุษย์เท่านั้น แต่ไม่ได้แก้ไขอุปนิสัยอันเสื่อมทรามของมวลมนุษย์ ธรรมชาติที่เต็มไปด้วยบาปของมนุษยชาติยังคงฝังแน่นลึก และแม้ว่าพวกเราอาจจะอธิษฐานและสารภาพบาปต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่บ่อยครั้ง และทำงานหนักในการปรนนิบัติองค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเราก็ไร้ความสามารถที่จะทิ้งพันธนาการของบาปได้ และพวกเราไร้ความสามารถที่จะได้รับการชำระให้บริสุทธิ์และเข้าสู่อาณาจักรสวรรค์ได้ ด้วยเหตุนี้ เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกลับมาในยุคสุดท้าย พระองค์ทรงแสดงความจริงและทรงพระราชกิจแห่งการพิพากษาโดยเริ่มต้นกับพระนิเวศของพระเจ้าเพื่อที่จะแก้ไขธรรมชาติอันเต็มไปด้วยบาปและอุปนิสัยอันเสื่อมทรามของมวลมนุษย์อย่างเต็มที่ เพื่อที่ผู้คนอาจจะได้ปลดเปลื้องบาปไปเสียและได้รับการชำระให้สะอาด เห็นได้ชัดเจนว่าการยอมรับและการได้รับประสบการณ์กับการพิพากษาและการตีสอนของพระวจนะของพระเจ้าคือเส้นทางเดียวเท่านั้นที่จะนำไปสู่ความรอดครบถ้วนและอาณาจักรสวรรค์ได้

ข้อพระคัมภีร์สำหรับอ้างอิง

“ผู้ได้รับการคุ้มครองโดยฤทธิ์เดชของพระเจ้าทางความเชื่อให้เข้าในความรอด ซึ่งพร้อมจะปรากฏในวาระสุดท้าย” (1 เปโตร 1:5)

“ข้าพระองค์ไม่ได้ขอให้พระองค์เอาพวกเขาออกไปจากโลก แต่ขอให้ปกป้องเขาไว้ให้พ้นจากมารร้าย…ขอทรงแยกพวกเขาให้บริสุทธิ์ด้วยความจริง พระวจนะของพระองค์เป็นความจริง…ข้าพระองค์แยกตัวให้บริสุทธิ์เพราะเห็นแก่เขาทั้งหลาย เพื่อให้เขารับการแยกให้บริสุทธิ์ด้วยความจริง” (ยอห์น 17:15, 17, 19)

“เรายังมีอีกหลายสิ่งที่จะบอกกับพวกท่าน แต่ตอนนี้ท่านยังรับไม่ไหว เมื่อพระวิญญาณแห่งความจริงเสด็จมาแล้ว พระองค์จะนำพวกท่านไปสู่ความจริงทั้งมวล เพราะพระองค์จะไม่ตรัสโดยพลการ แต่พระองค์จะตรัสสิ่งที่พระองค์ทรงได้ยิน และพระองค์จะทรงแจ้งแก่พวกท่านถึงสิ่งต่างๆ ที่จะเกิดขึ้น” (ยอห์น 16:12–13)

“เราไม่พิพากษาคนที่ได้ยินถ้อยคำของเราและไม่ทำตาม เพราะว่าเราไม่ได้มาเพื่อจะพิพากษาโลก แต่มาเพื่อจะช่วยโลกให้รอด ถ้าใครไม่ยอมรับเราและไม่รับคำของเรา จะมีสิ่งหนึ่งพิพากษาเขา คำที่เรากล่าวแล้วนั่นแหละจะพิพากษาเขาในวันสุดท้าย” (ยอห์น 12:47–48)

“เพราะถึงเวลาแล้ว ที่การพิพากษาจะเริ่มต้นที่ครอบครัวของพระเจ้า และถ้าเริ่มต้นที่พวกเราก่อน” (1 เปโตร 4:17)

“‘จงให้คนอธรรมประพฤติการอธรรมต่อไป จงให้คนโสมมประพฤติการโสมมต่อไป จงให้คนชอบธรรมทำการชอบธรรมต่อไปและจงให้คนบริสุทธิ์เป็นคนบริสุทธิ์ต่อไป’ ‘นี่แน่ะ เราจะมาในเร็วๆ นี้ และจะนำบำเหน็จของเรามาด้วย เพื่อตอบแทนตามการกระทำของแต่ละคน’” (วิวรณ์ 22:11–12)

คอนเทนต์ที่ยอดเยี่ยมอื่นๆ

หัวข้อเพิ่มเติม

วิธีที่จะเป็นหญิงพรหมจารีที่มีปัญญาและให้การต้อนรับเจ้าบ่าว
การได้รับการรับขึ้นและการเข้าร่วมงานเลี้ยงกับองค์พระผู้เป็นเจ้าก่อนความวิบัติทั้งหลาย
หนทางที่แท้จริงได้ทนทุกข์กับการข่มเหงเสมอ
นานมาแล้วในยุคสุดท้าย พระเจ้าได้เสด็จมายังภาคตะวันออกของโลก—ประเทศจีน